การพัฒนาเกมผจญภัยเมืองจำลองสามมิติปราสาทศีขรภูมิ

ชัยพร กระแสโสม; ศราวุธ สุขวิทย์; ฐิตาภรณ์ นิลวรรณ; กฤษฎา นวลนาง; เอกราวี คำแปล

doi:10.65205/jcct.2026.e4289

ผู้แต่ง

ชัยพร กระแสโสม สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
ศราวุธ สุขวิทย์ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
ฐิตาภรณ์ นิลวรรณ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
กฤษฎา นวลนาง สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
เอกราวี คำแปล สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย https://orcid.org/0009-0006-4809-9638

DOI:

https://doi.org/10.65205/jcct.2026.e4289

คำสำคัญ:

การผจญภัยเมืองจำลองสามมิติ, เกมผจญภัยสามมิติ, โรบล็อกซ์สตูดิโอ, เอ็มดีเอเฟรมเวิร์ก, มรดกทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาเกมผจญภัยเมืองจำลองสามมิติ เรื่อง “3D City Adventure” โดยจำลองสภาพแวดล้อมของปราสาทศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้านประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น และ 2) ประเมินความพึงพอใจของผู้เล่นที่มีต่อเกมผจญภัยเมืองจำลองสามมิติปราสาทศีขรภูมิ การพัฒนาเกมใช้ Roblox Studio เป็นเครื่องมือหลักในการสร้างสภาพแวดล้อมเสมือนจริง ร่วมกับภาษา Luau สำหรับพัฒนาระบบการเล่น และใช้ Blender สำหรับการสร้างแบบจำลองสามมิติของวัตถุและสถาปัตยกรรมภายในเกม เกมประกอบด้วยระบบสำรวจพื้นที่ การเก็บรวบรวมชิ้นส่วนโบราณ ระบบตอบคำถามด้านประวัติศาสตร์ และมินิเกมฟื้นฟูภาพโบราณภายใต้เงื่อนไขเวลา กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยเกมสามมิติและแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า เกมที่พัฒนาขึ้นสามารถดำเนินงานได้ตามขอบเขตที่กำหนด โดยมีระบบหลักประกอบด้วยการสำรวจ การปฏิสัมพันธ์ การเก็บรวบรวมชิ้นส่วน ระบบตอบคำถาม และมินิเกมฟื้นฟูภาพโบราณ ส่วนผลการประเมินความพึงพอใจของผู้เล่นอยู่ในระดับดี ( $\bar{x}$ = 4.09, S.D. = 0.97) โดยด้านระบบและการควบคุมตัวเกมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านประโยชน์และความคุ้มค่า และด้านการออกแบบเกมตามลำดับ ผลดังกล่าวสะท้อนว่าเกมสามารถใช้เป็นสื่อการเรียนรู้เชิงปฏิสัมพันธ์เพื่อถ่ายทอดความรู้ด้านประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นได้

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Boisselier, J. (1975). The Heritage of Thai Sculpture. Weatherhill.

Champion, E. M. (2021). Virtual Heritage: A Concise Guide. Ubiquity Press. https://doi.org/10.5334/bck

Chernbumroong, S., Ariya, P., Yolthasart, S., Wongwan, N., Intawong, K., & Puritat, K. (2024). Comparing the Impact of Non-Gamified and Gamified Virtual Reality in Digital Twin Virtual Museum Environments: A Case Study of Wieng Yong House Museum, Thailand. Heritage, 7(4), 1870–1892. https://doi.org/10.3390/heritage7040089

Committee for Document Compilation and Archives. (2001). Culture, Historical Development, Identity, and Local Wisdom of Surin Province. Kurusapa Ladprao Printing House. (In Thai)

Freeman, M., & Jacques, C. (1999). Ancient Angkor. River Books.

Higham, C. (2001). The Civilization of Angkor. University of California Press.

Hunicke, R., LeBlanc, M., & Zubek, R. (2004). MDA: A Formal Approach to Game Design and Game Research. Association for the Advancement of Artificial Intelligence. https://aaai.org/papers/ws04-04-001-mda-a-formal-approach-to-game-design-and-game-research

International Organization for Standardization. (2019). ISO 9241-210:2019: Ergonomics of Human-System Interaction-Part 210: Human-Centred Design for Interactive Systems. https://www.iso.org/standard/77520.html

Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Prentice-Hall.

Malegiannaki, I., & Daradoumis, T. (2017). Analyzing the Educational Design, Use and Effect of Spatial Games for Cultural Heritage: A Literature Review. Computers & Education, 108, 1–10. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2017.01.007

Norman, D. A. (2013). The Design of Everyday Things: Revised and Expanded. Basic Books.

Papert, S. (1980). Mindstorms: Children, Computers, and Powerful Ideas. Basic Books.

Plass, J. L., Homer, B. D., & Kinzer, C. K. (2015). Foundations of Game-Based Learning. Educational Psychologist, 50(4), 258–283. https://doi.org/10.1080/00461520.2015.1122533

Plass, J. L., Mayer, R. E., & Homer, B. D. (2020). Handbook of Game-Based Learning. MIT Press.

Pohthong, A., Kaewprang, J., & Ngamphak, T. (2013, October 24-27). A Computer Game for Cultural Learning and Promotion: A Case Study of Thai Risk-Loss Cultures. The Asian Conference on Society, Education, and Technology 2013, 1-15. Osaka.

Prakitnonthakan, C., Suteerattanapirom, K., Nhookan, S., & Titha, P. (2024). Revive Bangkok: Designing Digital Game-Based Learning for Bangkok History. NAJUA: History of Architecture and Thai Architecture, 21(1), 201–236. (In Thai)

Roblox Corporation. (n.d.a.). Roblox Studio. https://create.roblox.com/docs/studio

Roblox Corporation. (n.d.b.). Create on Roblox Documentation and Resources for All Creators. https://create.roblox.com/docs