บทบาทและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูนวัตกรเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล

ญาณิศา สู่ทรงดี; อรนุช แสงสุข; สิริลักษณ์ บุ้งทอง; สันติ วิลัยสูงเนิน

doi:10.65205/jcct.2026.e3292

ผู้แต่ง

ญาณิศา สู่ทรงดี สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
อรนุช แสงสุข สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
สิริลักษณ์ บุ้งทอง สาขาวิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย
สันติ วิลัยสูงเนิน สาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000 ประเทศไทย

DOI:

https://doi.org/10.65205/jcct.2026.e3292

คำสำคัญ:

สมรรถนะครูนวัตกร, นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้, เทคโนโลยีดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทบาทและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูนวัตกรเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ในยุคเทคโนโลยีดิจิทัลเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อให้ครูสามารถปรับตัวและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันสมัย โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะและความสามารถที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 การพัฒนาสมรรถนะครูนวัตกรเป็นการเสริมสร้างความสามารถของครูในการสร้างสรรค์และนำนวัตกรรมทางการศึกษามาใช้ในการจัดการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งประกอบด้วยการพัฒนาทั้งด้านความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะที่จำเป็นสำหรับความเป็นนวัตกร และการสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ เป็นการพัฒนาวิธีการเรียนการสอนใหม่ ๆ ที่มีประสิทธิภาพและทันสมัย เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้เรียนอย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน โดยมุ่งเน้นการปรับปรุงกระบวนการเรียนรู้ การใช้เทคโนโลยี และการนำแนวคิดใหม่มาประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน เพื่อให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้อย่างมีความหมายและสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริงได้ และที่สำคัญการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล เป็นการนำเทคโนโลยีดิจิทัลและสื่อออนไลน์มาใช้เป็นเครื่องมือในการจัดการเรียนการสอน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่หลากหลายและน่าสนใจยิ่งขึ้นในยุคปัจจุบัน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Announcement of the Teachers’ Council of Thailand Board on the Competency Development Framework for Teachers in the 21st Century. (2025, November 5). Royal Thai Government Gazette. Book No. 142 Chapter 352 Ngor, 50-51. (In Thai)

Asanok, M. (2018). Development, Efficiency and Effectiveness of Innovation for Self-Learning Model. Journal of Educational Technology and Communications Faculty of Education Mahasarakham University, 1(2), 9-18. (In Thai)

Chantakul, P. (2024). The Developing Innovative Management Processes KCNPB Model to Promote the Creation of Innovators into the Classrooms of Teachers and Students, Kanchanaphisek Wittayalai Phetchabun School. Journal of Intellect Education, 2(5), 26-38. (In Thai)

Gagné, R. M., & Briggs, L. J. (1979). Principles of Instructional Design (2nd ed.). Holt, Rinehart and Winston.

Good, C. V., & Merkel, W. R. (1973). Dictionary of Education (3rd ed.). McGraw-Hill.

Malithong, K. (2005). Technology and Communication for Education. Aroon KarnPim. (In Thai)

Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological Pedagogical Content Knowledge: A Framework for Teacher Knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054. https://doi.org/10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x

Office of National Higher Education Science Research and Innovation Policy Council. (2024). Higher Education Sandbox: Lessons Learned from Higher Education Innovation and Policy Support Recommendations. https://www.nxpo.or.th/th/report/29603 (In Thai)

Phisitsaranyu, D., & Buakham, T. (2012). Effect of Emotion on Creativity. [Bachelor’s thesis, Chulalongkorn University].Chulalongkorn University Intellectual Repository. https://doi.org/10.58837/chula.sp.2012.48 (In Thai)

Pichitpornchai, C. (2018). Creating Innovation in Learning Management. Mahidol University. (In Thai)

Pornkul, C. (2002). CATS: A Student-Centered Instructional Model (2nd ed.). Chulalongkorn University Press. (In Thai)

Roblyer, M. D., & Doering, A. H. (2013). Integrating Educational Technology into Teaching (6th ed.). Pearson.

Rogers, E. M. (2003). Diffusion of Innovations (5th ed.). The Free Press.

Samcharoen, K. (2023). Guidelines for Active Learning Teaching. Sripatum University. (In Thai)

Sirirattanajitt, A. (2024). Research and Development (R&D) in Education. AP Book and Infopreneur. (In Thai)

Siririn, J. (2022). Higher Education 4.0: The Adaptation of Global University. National Interest, 2(6), 49-55.

Somabut, A. (2012). Development of Learning Innovation Diffusion Model: Case Study Constructivist Learning Innovation. [Unpublished doctoral dissertation]. Khon Kean University. (In Thai)

Sosongchan, A. (2025). Innovation towards Technology. Buriram Rajabhat University. (In Thai)

Thongking, P. (2020). The Teacher’s Role in Establishing a Positive Learning Environment In the 21st Century Classroom. Journal of Inclusive and Innovative Education, 4(1), 50-59. (In Thai)

Waitayasin, P. (2019). “Change” Learner to be Innovator is New Educational Innovation in Education 4.0 Era. Education and Communication Technology Journal, 14(17), 37-51. (In Thai)

Wutthirong, P. (2014). Innovation Management: Resource Learning Organization and Innovation. Chulalongkorn University Press. (In Thai)

Yooyuen, P., Phumiota, A., & Sriyothin, S. (2017, August 4). Factors that Influence the Innovator: A Case Study of PUNN Products. The 4th National Conference on Public Affairs Management, 827-833. Khon Kaen University. (In Thai)

Yuenyaw, P. (2019). Professional Teachers in the 21st Century. Nakhon Pathom Rajabhat University. (In Thai)