Co-Working Space เพื่อการเรียนรู้ยุคดิจิทัล: แนวทางการออกแบบที่ตอบสนองต่อพฤติกรรมนักศึกษา Gen Z, Gen Alpha และ Gen C: Co-Working Space เพื่อการเรียนรู้ยุคดิจิทัล: แนวทางการออกแบบที่ตอบสนองต่อพฤติกรรมนักศึกษา Gen Z, Gen Alpha และ Gen C

สุปิยา  ปัญญาทอง; พิทักษ์พงศ์  แบ่งทิศ

doi:10.65205/ajgs.2025.2343

ผู้แต่ง

สุปิยา ปัญญาทอง Faculty of Architecture and Environmental Design, Maejo University
พิทักษ์พงศ์ แบ่งทิศ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้

DOI:

https://doi.org/10.65205/ajgs.2025.2343

คำสำคัญ:

Co-Working Space, การออกแบบพื้นที่การเรียนรู้, นักศึกษา Gen Z, Gen Alpha, Gen C

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการออกแบบพื้นที่ Co-Working Space ภายในบริบทของสถาบันการศึกษา โดยมุ่งเน้นการสร้างสภาพแวดล้อมที่ตอบสนองต่อพฤติกรรมการเรียนรู้และลักษณะเฉพาะของนักศึกษาในยุคดิจิทัล กลุ่มเป้าหมายหลักของการศึกษา ได้แก่ กลุ่มนักศึกษา Generation Z, Generation Alpha และ Generation C ซึ่งมีความแตกต่างอย่างชัดเจนจากคนรุ่นก่อนหน้า ทั้งในด้านพฤติกรรมการใช้งานพื้นที่ ความคาดหวังต่อเทคโนโลยี และวิถีการเรียนรู้ จากกรอบแนวคิดที่สำคัญ ได้แก่ แนวคิด The Third Place ซึ่งเน้นบทบาทของพื้นที่ที่ไม่ใช่บ้านหรือโรงเรียน/ที่ทำงาน ในการส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ แนวคิด Human-Centered Design ซึ่งให้ความสำคัญกับการทำความเข้าใจความต้องการและพฤติกรรมของผู้ใช้งานเป็นศูนย์กลางในการออกแบบ และแนวคิดด้าน User Behavior เพื่อทำความเข้าใจลักษณะการใช้พื้นที่และพฤติกรรมที่หลากหลายของนักศึกษาในบริบทปัจจุบัน ผลจากการวิเคราะห์เชิงแนวคิดชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการออกแบบพื้นที่ Co-Working Space ที่มีความยืดหยุ่นสูง รองรับกิจกรรมที่หลากหลาย สนับสนุนการเรียนรู้ร่วมกัน การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ การกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ รวมถึงการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลเข้าสู่พื้นที่ใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพในบริบทของมหาวิทยาลัยไทยในศตวรรษที่ 21

เอกสารอ้างอิง

ภรัณย์พงษ์, เอกบุศย์. (2553). คุณลักษณะพื้นที่ที่สามของชุมชนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ศูนย์รังสิต). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อภิชญา โออินทร์. (2560). แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับพื้นที่สาธารณะและพื้นที่ที่สาม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bouncken, R. B., Reuschl, A. J., & Kraus, S. (2018). Coworking-spaces: How a phenomenon of the sharing economy builds a novel trend for the workplace and for entrepreneurship. Review of Managerial Science, 12(1), 317–334. https://doi.org/10.1007/s11846-016-0215-y

Brown, T., & Wyatt, J. (2010). Design thinking for social innovation. Development Outreach, 12(1), 29–43. https://doi.org/10.1596/1020-797X_12_1_29

Carvalho, L., Yeoman, P., & Rowe, M. (2020). Designing for learning in a networked world. Routledge.

Kim, M. J., Jung, W., & Lee, S. (2020). User behavior in co-working spaces: A case study of university-based spaces in South Korea. Journal of Interior Design, 45(2), 1–17.https://doi.org/10.1111/joid.12148

Lobo, A., & Yeoman, I. (2010). The future of third place cafés: The case of Starbucks. Journal of Consumer Marketing, 27(7), 614–623. https://doi.org/10.1108/07363761011086326

Norman, D. A. (2013). The design of everyday things (Rev. and expanded ed.). Basic Books.

Oldenburg, R. (1999). The great good place: Cafés, coffee shops, bookstores, bars, hair salons, and other hangouts at the heart of a community. Marlowe & Company.

Seemiller, C., & Grace, M. (2016). Generation Z goes to college. Jossey-Bass.

Twenge, J. M. (2017). iGen : Why today's super-connected kids are growing up less rebellious, more tolerant, less happy--and completely unprepared for adulthood. Atria Books.

Wang, Y., & Kang, S. (2022). Designing learning-centered coworking spaces in higher education: A systematic review. Educational Design Research, 4(3), 45–60. https://doi.org/10.51663/edr.2022.4.3.45