รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3

ผู้แต่ง

  • อลิสสรา ผุดผ่อง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3

คำสำคัญ:

ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ, การพัฒนาบทเรียนร่วมกัน, ส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครู

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

            การวิจัยเรื่อง รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3   เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันปัญหา และความต้องการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3  (2) สร้างและตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์  (3) ทดลองใช้รูปแบบ
การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ และ (4) ประเมินรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์  กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในโรงเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3 จำนวน 113  คน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ  จำนวน 9 คน และประชากร ได้แก่ ครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ จำนวน 11 คน  เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

            ผลการวิจัยพบว่า  

  1. สภาพปัจจุบันปัญหาการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3  พบว่า อยู่ในระดับปานกลาง  และความต้องการส่งเสริมสมรรถนะ
    การจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3 พบว่า อยู่ในระดับมาก  

               2. สร้างรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่  1) ทฤษฎีพื้นฐานและหลักการของรูปแบบ  2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ  3) เนื้อหาของรูปแบบ 4) วิธีการดำเนินงานของรูปแบบ และ 5) แนวทางการประเมินผลการดำเนินงานของรูปแบบ และตรวจสอบรูปแบบ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ระดับมาตรฐานความเหมาะสม และระดับมาตรฐานความถูกต้อง อยู่ในระดับมาก  และคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ 1) ส่วนต้น 2) ส่วนเนื้อหา และ 3) ส่วนท้าย และผลการตรวจสอบคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน  เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ระดับมาตรฐาน
ความเหมาะสม และระดับมาตรฐานความถูกต้อง อยู่ในระดับมาก

  1. ทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์  ดังนี้ ผลการปฏิบัติชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมาก  ผลการพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์  พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมากที่สุด   ผลการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมากที่สุด และคุณภาพผู้เรียนด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบซึ่งเป้าหมาย
    ที่ตั้งไว้ร้อยละ 3
  2. ประเมินรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับมาตรฐานความเป็นประโยชน์ และระดับมาตรฐานความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก และผลการประเมินคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับมาตรฐานความเป็นประโยชน์ และระดับมาตรฐานความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง

จีรัชญ์พัฒน์ ใจเมือง และคณะ. (2563). “รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทาง

วิชาชีพของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา”วารสาร ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 19 (4), 139-152.

ฉัตรแก้ว คณะวาปี. (2565). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเสมือนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะ

ทางวิชาชีพครูของโรงเรียนสุขภาวะ.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ อุตสาหกรรมดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหกรรม (เทคโนโลยีการศึกษา) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

ชาริณี ตรีวรัญญู. (2558). “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community:

PLC). ในบังอรเสรีรัตน์ชาริณีตรีวรัญญูและเรวดีชัยเชาวรัตน์ (บ.ก.), 9 วิถีสร้างครูสู่ศิษย์เอกสารประมวล แนวคิดและแนวทางพัฒนาวิชาชีพครู” วารสารครุศาสตร์. 32 (2),13-27.

ณัฐวุฒิ ใจแน่น. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ของครูโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่ง

การเรียนรู้ทางวิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2.

วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธีรยุทธ รุจาคม. (2561). การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ของครูโรงเรียน

มัธยมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ กลุ่ม 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. การศึกษาค้นคว้า ด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.

นัดดา แจ่มสกุล. (2564). การศึกษาสภาพการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน

ขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

โรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์. (2564). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาประจำปีการศึกษา 2564. กาฬสินธุ์ :

สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3.

ลลิตา ธงภักดี. (2561). “การพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน

จังหวัดนครราชสีมาเพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้ของผู้เรียนแห่งศตวรรษที่ 21 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ.”วารสารชุมชนวิจัย. 12 (1):138-153.

วิชา พรหมโชติ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนสังกัดเทศบาล

นครสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา

มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

วิไลลักษณ์ เพริศแก้ว. (2560). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้โรงเรียนในสังกัด

เทศบาลตำบลวาใหญ่ จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

วีระชัย ศรีวงษ์รัตน์. ( 2559). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูดานการจัดการเรียนรูในสถานศึกษา

สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู.

กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

. (2564).แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2564 – 2565) สำนักงานคณะกรรมการ

การศึกษาขั้นพื้นฐาน.กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา ขั้นพื้นฐาน.

สุปรีชา ครูศรี. (2563). “รูปแบบการพัฒนาครูตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนใน

สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา.” พัฒนวารสาร. 7(2):195-200.

อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2558).การประเมินผลการฝึกอบรมบนพื้นฐาน.กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.

ไอริน ปั่นพุด. (2562). แนวทางการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในสถานศึกษาสังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2.วิทยานิพนธครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

Hord, S.M. (1997). Guiding professional learning communities: inspiration,

challenge, surprise, and meaning. Corwin Press.

Sargent and Hannu (2009). “Theories to aid understanding and implementation of

interprofessional education.” Journal of Continuing Education in the Health Professions, 29(3), 178-184.

Stoll, L., (2010). “Professional learningcommunities: A review of the literature. ”

Journal of Educational Change, 7(4), 221-258.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/20/2024

รูปแบบการอ้างอิง

ผุดผ่อง อ. (2024). รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(2). สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jotgac/article/view/452

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย