รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3
คำสำคัญ:
ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ, การพัฒนาบทเรียนร่วมกัน, ส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3 เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันปัญหา และความต้องการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3 (2) สร้างและตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ (3) ทดลองใช้รูปแบบ
การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ และ (4) ประเมินรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในโรงเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3 จำนวน 113 คน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน และประชากร ได้แก่ ครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ จำนวน 11 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- สภาพปัจจุบันปัญหาการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3 พบว่า อยู่ในระดับปานกลาง และความต้องการส่งเสริมสมรรถนะ
การจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 3 พบว่า อยู่ในระดับมาก
2. สร้างรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ทฤษฎีพื้นฐานและหลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3) เนื้อหาของรูปแบบ 4) วิธีการดำเนินงานของรูปแบบ และ 5) แนวทางการประเมินผลการดำเนินงานของรูปแบบ และตรวจสอบรูปแบบ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ระดับมาตรฐานความเหมาะสม และระดับมาตรฐานความถูกต้อง อยู่ในระดับมาก และคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ 1) ส่วนต้น 2) ส่วนเนื้อหา และ 3) ส่วนท้าย และผลการตรวจสอบคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า ระดับมาตรฐาน
ความเหมาะสม และระดับมาตรฐานความถูกต้อง อยู่ในระดับมาก
- ทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ ดังนี้ ผลการปฏิบัติชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมาก ผลการพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมากที่สุด ผลการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับการปฏิบัติ อยู่ในระดับมากที่สุด และคุณภาพผู้เรียนด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้รูปแบบซึ่งเป้าหมาย
ที่ตั้งไว้ร้อยละ 3 - ประเมินรูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับมาตรฐานความเป็นประโยชน์ และระดับมาตรฐานความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก และผลการประเมินคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกันเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์ พบว่า ระดับมาตรฐานความเป็นประโยชน์ และระดับมาตรฐานความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
จีรัชญ์พัฒน์ ใจเมือง และคณะ. (2563). “รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทาง
วิชาชีพของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา”วารสาร ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 19 (4), 139-152.
ฉัตรแก้ว คณะวาปี. (2565). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเสมือนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะ
ทางวิชาชีพครูของโรงเรียนสุขภาวะ.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ อุตสาหกรรมดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาครุศาสตร์อุตสาหกรรม (เทคโนโลยีการศึกษา) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ชาริณี ตรีวรัญญู. (2558). “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community:
PLC). ในบังอรเสรีรัตน์ชาริณีตรีวรัญญูและเรวดีชัยเชาวรัตน์ (บ.ก.), 9 วิถีสร้างครูสู่ศิษย์เอกสารประมวล แนวคิดและแนวทางพัฒนาวิชาชีพครู” วารสารครุศาสตร์. 32 (2),13-27.
ณัฐวุฒิ ใจแน่น. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ของครูโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่ง
การเรียนรู้ทางวิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2.
วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธีรยุทธ รุจาคม. (2561). การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ของครูโรงเรียน
มัธยมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ กลุ่ม 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. การศึกษาค้นคว้า ด้วยตนเองการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา.
นัดดา แจ่มสกุล. (2564). การศึกษาสภาพการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน
ขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
โรงเรียนโพธิ์คำประชาสรรค์. (2564). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาประจำปีการศึกษา 2564. กาฬสินธุ์ :
สำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3.
ลลิตา ธงภักดี. (2561). “การพัฒนาความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดนครราชสีมาเพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้ของผู้เรียนแห่งศตวรรษที่ 21 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ.”วารสารชุมชนวิจัย. 12 (1):138-153.
วิชา พรหมโชติ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนสังกัดเทศบาล
นครสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
วิไลลักษณ์ เพริศแก้ว. (2560). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้โรงเรียนในสังกัด
เทศบาลตำบลวาใหญ่ จังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
วีระชัย ศรีวงษ์รัตน์. ( 2559). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูดานการจัดการเรียนรูในสถานศึกษา
สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู.
กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
. (2564).แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2564 – 2565) สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน.กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา ขั้นพื้นฐาน.
สุปรีชา ครูศรี. (2563). “รูปแบบการพัฒนาครูตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนใน
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา.” พัฒนวารสาร. 7(2):195-200.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์. (2558).การประเมินผลการฝึกอบรมบนพื้นฐาน.กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
ไอริน ปั่นพุด. (2562). แนวทางการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในสถานศึกษาสังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2.วิทยานิพนธครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Hord, S.M. (1997). Guiding professional learning communities: inspiration,
challenge, surprise, and meaning. Corwin Press.
Sargent and Hannu (2009). “Theories to aid understanding and implementation of
interprofessional education.” Journal of Continuing Education in the Health Professions, 29(3), 178-184.
Stoll, L., (2010). “Professional learningcommunities: A review of the literature. ”
Journal of Educational Change, 7(4), 221-258.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.