Promoting Problem-Solving Thinking Skills through Phenomenon-Based Learning in Social Studies Education in the 21st Century
Promoting Problem-Solving Thinking Skills through Phenomenon-Based Learning in Social Studies Education in the 21st Century
DOI:
https://doi.org/10.65205/ajgs.2026.e3020Keywords:
Promotion, Problem-Solving Skills, Phenomenon-Based Learning (PhBL), Social Studies Instruction, 21st Century.Abstract
This article aims to propose an approach to promoting students’ problem-solving skills through phenomenon-based learning (PhBL) in social studies within the context of the 21 st century. The approach seeks to develop learners’ ability to analyze complex situations, make reasoned decisions, and create innovative solutions. Moreover, it emphasizes the integration of knowledge from multiple disciplines, active learning, and reflective thinking. The article further presents guidelines for applying PhBL in social studies instruction, including selecting phenomena relevant to students’ lives and social contexts, designing learning processes that focus on questioning, problem analysis, generating and selecting solutions, as well as presenting and reflecting on outcomes. This approach enables learners to integrate knowledge, analyze complex problems, and systematically design solutions. Consequently, it serves as an effective framework for developing essential 21st-century skills and can be creatively applied in social studies education.
References
กนก จันทร์ทอง. (2560). การสอนสังคมศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์, 28(2), 227-241.
จุฑามาศ แหนจอน. (2557). การพัฒนาโปรแกรมการฝึกอบรมทฤษฎีการยอมรับและพันธะสัญญาต่อการเพิ่มการคิดแก้ปัญหาทางสังคมของนิสิตระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(3), 98-112.
ฐิตินันท์ ดาวศรี และคณะ. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 11(1).
ทัณฑธร จุ้ยสวัสดิ์. (2564). การวิจัยเชิงปฏิบัติการในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน เรื่อง จลนศาสตร์เคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนวิทยาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธารีย์ ชัยนิลพันธุ์, ณัฐพร พรหมมาศ, และบุญรัตน์ แผลงศร. (2567). ผลของการใช้เกมดิจิทัลทางการศึกษาร่วมกับปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศ, 20(มกราคม-มิถุุนายน 2567).
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2556). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. วารสารเกษตรศาสตร์ (สังคม), 34, 590-595.
วิยะดา โพธิ์ชัย. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหา โดยการจัดการเรียนรู้ แบบปัญหาเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
สุชานันท์ วรวัฒนานนท์. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหา เรื่อง ปรากฏการณ์ของโลกและภัยธรรมชาติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การค้นคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุภัคชา มลวัง. (2566). การพัฒนาความสามารถในการสื่อสารวิทยาศาสตร์ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับกลวิธีการคิดเป็นภาพ เรื่อง สารในชีวิตประจำวัน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. การค้นคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อรพรรณ บุตรกตัญญู. (2561). การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อการสร้างมุมมองแบบองค์รวมและการเข้าถึงโลกแห่งความจริงของผู้เรียน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 46(2), 348–365.
Partnership for 21s Century skills. (2011). Framework for 21st century learning. http://www.p21.org/storage/document/1 p21_framework_2pager.pdf
Downloads
Published
How to Cite
License
Copyright (c) 2026 Academic Journal of Graduate School

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.













