แรงจูงใจที่มีผลต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

Motivation affecting entrepreneurial intention

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลและแรงจูงใจในการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ 2) เพื่อศึกษาระดับความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และ 3) เพื่อเปรียบเทียบระดับความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ เมื่อจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลและแรงจูงใจในการเป็นผู้ประกอบการ ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จำนวน 378 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.944  สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบน และค่า ANOVA ผลวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามเป็นเพศชาย ส่วนใหญ่อายุ 18-20 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะวิทยาการจัดการ และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 5,000 - 10,000 บาท/เดือน โดยต้องการเป็นผู้ประกอบการเพราะอยากพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง ได้เป็นนายของตัวเอง ต้องการมีรายได้เพิ่มเติมระหว่างเรียน ต้องการช่วยแบ่งเบาภาระทางการเงินของครอบครัวผ่านการทำธุรกิจ และสื่อออนไลน์กระตุ้นให้เกิดความคิดอยากทำธุรกิจ 2) ระดับความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ได้แก่ ด้านพฤติกรรมเตรียมตัวเริ่มต้นเป็นผู้ประกอบการ รองลงมา ได้แก่ ด้านการวางแผนการเริ่มต้นเป็นผู้ประกอบการ และและด้านความคิดเริ่มต้นเป็นผู้ประกอบการ ตามลำดับ และ 3) นักศึกษาที่มีเพศ อายุ ชั้นปีที่ศึกษา คณะที่ศึกษา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน แรงจูงใจด้านอิสรภาพ แรงจูงใจด้านรายได้ และแรงจูงใจจากครอบครัวและสิ่งแวดล้อม ในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ที่มีแรงจูงใจด้านความสำเร็จในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05