การดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1

ยารอหน๊ะ เมืองเล่ง; รุ่งชัชดาพร  เวหะชาติ

doi:10.65205/ajgs.2026.e2870

ผู้แต่ง

ยารอหน๊ะ เมืองเล่ง -
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

DOI:

https://doi.org/10.65205/ajgs.2026.e2870

คำสำคัญ:

การดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง, บริหารจัดการสถานศึกษา, หลักสูตรและการเรียนการสอน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ของสถานศึกษา 2) เปรียบเทียบการดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา จำแนกตามตัวแปรวุฒิการศึกษา ประสบการณ์การปฏิบัติงาน และขนาดสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูจากโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 จำนวน 309 คน กำหนด กลุ่มตัวอย่างโดยคำนวณจากสูตร Yamane (1973) และสุ่มแบบแบ่งชั้นจำแนกตามขนาดสถานศึกษา แล้วทำการสุ่มอย่างง่ายโดยวิธีการจับสลาก เครื่องมือการวิจัยเป็นแบบสอบถาม จำนวน 62 ข้อ ชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค 0.964 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีและการทดสอบค่าเอฟ ผลการวิจัยพบว่า 1) การดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย ดังนี้ ด้านการพัฒนาบุคลากรของสถานศึกษา ด้านการบริหารจัดการสถานศึกษา ด้านผลลัพธ์และภาพความสำเร็จ ด้านการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และด้านหลักสูตรและการเรียนการสอน 2) เปรียบเทียบผลการดำเนินงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษาจำแนกตามตัวแปรวุฒิการศึกษา ประสบการณ์การปฏิบัติงาน และขนาดสถานศึกษา พบว่า โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). คู่มือการประเมินสถานศึกษาแบบอย่างการจัดกิจกรรมการเรียนรู้และการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง(สถานศึกษาพอเพียง). กระทรวงศึกษาธิการ.ชัยวัฒน์ ธีระกุลพิศุทธิ์, เสวียน เจนเขว้า, และระติกรณ์ นิยมะจันทร์. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามหลัก ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนกลุ่มกรุงเทพกลาง สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 8(1), 82–98.

ณิชารีย์ มาลีเนตร และรัตนา กาญจนพันธุ์. (2566). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจ พอเพียงในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 24(1), 51–62.

ธงชัย ดีมูลพันธ์. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา ในสหวิทยศึกษาวังสีทา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 [การค้นคว้าอิสระ ปริญญา มหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มัลลิกา สีดาเดช. (2563). ประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาพอเพียงในสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 22 [วิทยานิพนธ์ ครุศาสตร์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 134(40ก), 1-90.

สรัลรัชต์ ดอนมูล. (2567). การบริหารสถานศึกษาตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียน มัธยมศึกษาใน อำเภอปง จังหวัดพะเยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 36 [การศึกษาค้นคว้าด้วย ตนเอง ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยพะเยา.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการ ประจำปี 2568. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการประยุกต์ใช้. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สมยศ สิทธิ์ และรุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2568). การดำเนินงานตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา

โรงเรียนเฉลิมพระเกียรตินวมินทราชูทิศในประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(1), 67–79.

อารีมาน สะมะแอ. (2564). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนแกนนำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 3 [สารนิพนธ์หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

อุเทน แป้งนวลดี, ทินกร พูลพุฒ, และรวงทอง ถาพันธุ์. (2563). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของ เศรษฐกิจพอเพียงที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 175–188.