องค์ประกอบภาวะผู้นําแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1: องค์ประกอบภาวะผู้นําแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1

รัชภูมิ พระพรม; นาวิน  นิลแสงรัตน์

ผู้แต่ง

รัชภูมิ พระพรม -
นาวิน นิลแสงรัตน์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยปทุมธานี

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1.)เพื่อศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นําแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1)2.เพื่อยืนยันการการพัฒนาองค์ประกอบภาวะผู้นําแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1)3.เพื่อประเมินองค์ประกอบภาวะผู้นําแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพรูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกต และเอกสารประกอบการศึกษา ผลการวิจัยชี้ให้เห็นองค์ประกอบสำคัญของภาวะผู้นำแบบยั่งยืน ได้แก่

1.ความหลากหลาย2.การกระจาย 3.การมีวิสัยทัศน์ 4.การรู้เท่าทันสื่อและการสร้างความยั่งยืนในกระบวนการบริหารจัดการ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษาให้มีภาวะผู้นำที่ยั่งยืนต่อไป

ผลการวิจัยพบว่า

องค์ประกอบสำคัญของภาวะผู้นำแบบยั่งยืนของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1 ได้แก่

ความหลากหลาย – การยอมรับและสนับสนุนความแตกต่างทั้งในด้านบุคลากรและแนวคิด

การกระจายอำนาจ – การมอบหมายงานและสร้างโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการตัดสินใจการมีวิสัยทัศน์ – การกำหนดทิศทางชัดเจนและสร้างแรงบันดาลใจให้กับครู บุคลากร และนักเรียน
การรู้เท่าทันสื่อ – การใช้ข้อมูลและสื่ออย่างมีวิจารณญาณเพื่อสนับสนุนการบริหารและตัดสินใจ

คําสําคัญ:ภาวะผู้นำแบบยั่งยืน, ผู้บริหารสถานศึกษา, การพัฒนาผู้นำ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.

คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาสู่ความยั่งยืน. กรุงเทพฯ : สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ธีระ รุญเจริญ. (2560). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประเวศ วะสี. (2554). ระบบการศึกษาเพื่อความยั่งยืนของสังคมไทย. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ.

วรากรณ์ สามโกเศศ. (2561). การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. (2566). รายงานผลการจัดการศึกษา ประจำปีงบประมาณ 2566. นครพนม : สพป.นครพนม เขต 1.

สุภางค์ จันทวานิช. (2559). การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ติรกานันท์. (2561). การวิจัยทางการศึกษา : แนวคิดและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2559). การบริหารสถานศึกษาเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Borg, W. R., & Gall, M. D. (2007). Educational research : An introduction (8th ed.). Boston, MA: Pearson.

Fullan, M. (2023). Leading in a culture of change. San Francisco, CA : Jossey-Bass.

Hallinger, P. (2013). A conceptual framework for systematic reviews of research in educational leadership and management. Journal of Educational Administration, 51(2), 126–149.

Hargreaves, A., & Fink, D. (2006). Sustainable leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Leithwood, K., & Jantzi, D. (2011). Transformational school leadership effects on student achievement. Leadership and Policy in Schools, 10(2), 133–162.

Senge, P. M. (2019). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.

Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks, CA : Corwin.

UNESCO. (2011). Education for sustainable development: An expert review of processes and learning. Paris : UNESCO.