ความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัล ในการออกกำลังกายของนักสื่อสารมวลชนทางการกีฬา
คำสำคัญ:
ความต้องการ, กิจกรรมกีฬา, นันทนาการ, เครื่องมือดิจิทัล, นักสื่อสารมวลชนทางการกีฬาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัลในการออกกำลังกายของนักสื่อสารมวลชนทางการกีฬา และ 2) เปรียบเทียบความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัลในการออกกำลังกายของนักสื่อสารมวลชนทางการกีฬา ตามตัวแปรเพศ อายุ และสมาคมที่สังกัด กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักสื่อสารมวลชนทางการกีฬาที่เป็นสมาชิกในสมาคมนักข่าวช่างภาพกีฬาแห่งประเทศไทย สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย และสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาออนไลน์ จำนวน 230 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น จำนวน 54 ข้อ มีค่าความสอดคล้องเท่ากับ 1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.971 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ ความแปรปรวนแบบทางเดียว และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการแอลเอสดี ผลการวิจัยพบว่า 1) นักสื่อสารมวลชนทางการกีฬามีความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัลในการออกกำลังกาย โดยรวม อยู่ในระดับมาก ( = 3.50, S.D.=0.20) 2) นักสื่อสารมวลชนทางการกีฬาที่มีเพศ อายุ และสมาคมที่สังกัดต่างกัน มีความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัลในการออกกำลังกาย โดยรวม ไม่แตกต่างกัน 3) ความต้องการกิจกรรมกีฬา นันทนาการ และการใช้เครื่องมือดิจิทัลในการออกกำลังกายของนักสื่อสารมวลชนทางการกีฬา เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า นักสื่อสารมวลชนทางการกีฬาที่มีอายุต่างกัน มีความต้องการกิจกรรมกีฬาและนันทนาการ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยพบว่านักสื่อสารมวลชนทางการกีฬากลุ่มอายุ 31–45 ปี มีความต้องการกิจกรรมกีฬา (
= 3.53, S.D.=0.28) สูงกว่ากลุ่มอายุ 46 ปีขึ้นไป (
= 3.41, S.D.=0.30) และมีความต้องการกิจกรรมนันทนาการ (
= 3.56, S.D.=0.31) สูงกว่ากลุ่มอายุต่ำกว่า 31 ปี (
= 3.42, S.D.=0.28) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา. (2565). นโยบายการพัฒนากีฬาและนันทนาการ. สำนักงานปลัดกระทรวงการศึกษา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566–2570).
นันทิกา นนทปัทม์. (2562). ความต้องการกิจกรรมนันทนาการและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกเข้าร่วมของคนทำงาน. วารสารวิจัยทางสังคม, 45(2), 123–145.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2543). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 8). สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ศุภลักษณ์ เกษมสุข. (2564). ความเครียดในการทำงานของสื่อมวลชนทางกีฬาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์, 32(3), 78–95.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). สำนักงาน ก.พ.ส.
Beard, J. G., & Ragheb, M. G. (1983). Measuring leisure motivation. Journal of Leisure Research, 15(3), 219–228.
Brickwood, K. J., Watson, G., O’Brien, J., & Williams, A. D. (2019). Consumer-based wearable activity trackers increase physical activity participation: Systematic review and meta-analysis. JMIR mHealth and uHealth, 7(4), Article e11819.
Center for Innovation and Sustainability in Local Media. (2023). Local news burnout report. University of North Carolina at Chapel Hill.
Chtourou, H., Trabelsi, K., H’Mida, C., Boukhris, O., Glenn, J. M., Brach, M., Bentlage, E., Bott, N., Shephard, R. J., Ammar, A., et al. (2020). Staying physically active during the quarantine and self-isolation period for controlling and mitigating the COVID-19 pandemic: A systematic overview of the literature. Frontiers in Psychology, 11, Article 1708.
Cunningham, G. B., & Ahn, N. Y. (2019). Moderation in sport management research: Room for growth. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 23(4), 301–313.
Ehrenberg, K., & Alpuim, M. (2024). Mental health, self-care and resilience in journalism (Psychology for Journalists, No. 12). Bonn Institute.
Eime, R. M., Young, J. A., Harvey, J. T., Charity, M. J., & Payne, W. R. (2013). A systematic review of the psychological and social benefits of participation in sport for adults: Informing development of a conceptual model of health through sport. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 10(1), Article 135.
English, P. (2016). Twitter's diffusion in sports journalism: Role models, laggards and followers of the social media innovation. New Media & Society, 18(3), 484–501.
Fraser-Thomas, J., & Côté, J. (2009). Understanding adolescents’ positive and negative developmental experiences in sport. The Sport Psychologist, 23(1), 3–23.
Gould, D., & Maynard, I. (2009). Psychological preparation for the Olympic Games. Journal of Sports Sciences, 27(13), 1393–1408.
Iso-Ahola, S. E. (1982). Toward a social psychology of recreational travel. Leisure Studies, 1(1), 45–56.
Kenrick, D. T., Griskevicius, V., Neuberg, S. L., & Schaller, M. (2010). Renovating the pyramid of needs: Contemporary extensions built upon ancient foundations. Perspectives on Psychological Science, 5(3), 292–314.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396. https://doi.org/10.1037/h0054346
Maturo, A., & Setiffi, F. (2016). The gamification of risk: How health apps foster self-confidence and why this is not enough. Health, Risk & Society, 17(7–8), 477–494.
McLean, D. D., & Hurd, A. R. (2015). Kraus' recreation and leisure in modern society (10th ed.). Jones & Bartlett Learning.
Newman, D. B., Tay, L., & Diener, E. (2014). Leisure and subjective well-being: A model of psychological mechanisms as mediating factors. Journal of Happiness Studies, 15(3), 555–578.
Reinardy, S. (2011). Newspaper journalism in crisis: Burnout on the rise, eroding young journalists' career commitment. Journalism, 12(1), 33–50.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson.
Rojas-Torrijos, J. L., & Nölleke, D. (2023). Rethinking sports journalism. Journalism and Media, 4(3), 853–860.
Romeo, A., Edney, S., Plotnikoff, R., Curtis, R., Ryan, J., Sanders, I., Crozier, A., & Maher, C. (2019). Can smartphone apps increase physical activity? Systematic review and meta-analysis. Journal of Medical Internet Research, 21(3), Article e12053.
Sonnentag, S., & Fritz, C. (2007). The Recovery Experience Questionnaire: Development and validation of a measure for assessing recuperation and debates from work. Journal of Occupational Health Psychology, 12(3), 204–221.
Stebbins, R. A. (2017). Leisure activities in context: A micro-macro/agency-structure interpretation of leisure. Routledge.
Teixeira, D. S., Silva, M. N., & Palmeira, A. L. (2018). How does frustration make you feel? A motivational analysis in exercise context. Motivation and Emotion, 42(3), 419–428.
Torous, J., Myrick, K. J., Rauseo-Ricupero, N., & Firth, J. (2020). Digital mental health and COVID-19: Using technology today to accelerate the curve on access and quality tomorrow. JMIR Mental Health, 7(3), Article e18848.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
