การศึกษาทักษะปฏิบัติเปียโนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิส
คำสำคัญ:
ทักษะปฏิบัติเปียโน, สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิก, ทักษะปฏิบัติของเดวีส์, แนวคิดการสร้าง จินตภาพของฮอโรวิสบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะปฏิบัติเปียโนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิสของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กับเกณฑ์ร้อยละ 70 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกทักษะปฏิบัติเปียโน ตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิสของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยกลุ่มตัวอย่างในครั้งนี้ คือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา จำนวน 30 คน ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยมีห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบไปด้วย แผนการสอนเปียโนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิส จำนวน 15 ชั่วโมง สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกทักษะปฏิบัติเปียโนตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิส แบบวัดทักษะปฏิบัติเปียโน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติ One-Sample t-test
ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะปฏิบัติเปียโนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิสของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 2) นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีความพึงพอใจมากต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อคอมพิวเตอร์กราฟิกทักษะปฏิบัติเปียโนตามรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์และแนวคิดการสร้างจินตภาพของฮอโรวิส
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2565). ราชสดุดี คีตมหาราชา. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2565. จาก http://royalmusic.tkpark.or.th/dumrhi.htm
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงวัฒนธรรม. (2565). เยาวชน-ผู้ปกครอง-บุคลากรทางการศึกษา หนุนส่งเสริมเด็กไทยเล่นดนตรีไทยอย่างน้อย 1 อย่าง. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2565. จาก https://goo.gl/L5GGYD.
เกศิณี รัตนเปสละ. (2563). ผลการประยุกต์ใช้จินตภาพประกอบดนตรีบรรเลงร่วมกับสุคนธบำบัดที่มีผลต่อการคลายตัวของกล้ามเนื้อต้นขา และอัตราการเต้นของหัวใจในนักกีฬามหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณรุทธ์ สุทธจิตติ์. (2540). สาระดนตรีศึกษาแนวคิดสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพงศ์ สอนสุภาพ. (2557). "การสร้างชุดการสอนเรื่องการอ่านโน้ตในบรรทัดห้าเส้นโดยวิธีการจินตภาพ". วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 6(2): 175-194.
นิกูล เปียมาลย์. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนตามกระบวนการเรียนการสอนตามรูปแบบทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ที่ส่งเสริมทักษะการปฏิบัติงานช่างในบ้าน สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. สารนิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มนัสพงศ์ ภูบาลชื่น. (2557). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่อง ดนตรีพื้นบ้านอีสาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ตามแนวความคิดของโซลตาน โคดาย. วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา. (2565). คะแนนสอบปลายภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 วิชาเปียโน
สินีนาฏ ภู่น้อย. (2562). การพัฒนาทักษะการปฏิบัติเปียโนตามรูปแบบการสอนทักษะการปฏิบัติเปียโนเบื้องต้น โดยใช้โน้ตดนตรีสากลแบบกราฟิกของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต.
สุจิตรัตน์ ทิพย์ธารัตน์. (2558). การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดียรูปแบบการ์ตูน วิชาดนตรีสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Thai Pianist. (2565). การเรียนเปียโน มีส่วนช่วยด้านพัฒนาการเด็กอย่างไร. สืบค้นเมื่อ28 เมษายน 2565. จาก https://www.thaipianist.com/how-piano-benefit-your-kids/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
