ผลการใช้คำศัพท์ภาษาอังกฤษด้วยเกมการเรียนรู้ ตามทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
คำสำคัญ:
เกมการเรียนรู้, ทฤษฎีพหุปัญญา, การเรียนรู้แบบร่วมมือ, การสอนภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้าน คำศัพท์ภาษาอังกฤษด้วยเกมการเรียนรู้ตามทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับกำรเรียนรู้ แบบร่วมมือด้วยเกณฑ์ร้อยละ 60 และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเกมการเรียนรู้ตามทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีกำรศึกษา 2565 จำนวน 1 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 35 คน ด้วยการสุ่มอย่างง่าย (simple random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ด้วยเกม การเรียนรู้ตามทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ จำนวน 5 แผน 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ 3) แบบวัดความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติการทดสอบที (t-test) ค่าเฉลี่ย (AM) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD)
ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยเกมการเรียนรู้ตามทฤษฎี พหุปัญญาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ สูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเกมการเรียนรู้ตามทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 อยู่ในระดับมาก (AM = 4.33, SD = 0.79)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 25). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนพร เครือวรรณ. (2562). ผลการใช้เกมเพื่อพัฒนาการเรียนรู้คำศัพท์และความคงทนในการจำคำศัพท์ ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏ บ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สืบค้นจาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php?option=show&browse_type=title&titleid=499743
ประเสริฐ แซ่เอี๋ยบ. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมกับอีเลิร์นนิ่งแบบปรับเหมาะ สําหรับนักศึกษาที่มีความแตกต่างทางพหุปัญญา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี พระจอมเกล้าพระนครเหนือ. สืบค้นจาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php?option=show&browse_type=title&titleid=503326
โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา. (2556). หลักสูตรโรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา พุทธศักราช 2556. สืบค้น จาก http://www.sb-school.ac.th/klum-sara-kar-reiyn-ru/klum-sara-kar-reiyn-ru-phasa-tangprathes
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ชมรมเด็ก.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2553). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสู่พหุปัญญา กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สุคนธ์ สินธพานนท์, ฟองจันทร์ สุขยิ่ง, จินตนา วีรเกียรติสุนทร, และ พิวัสสา นภารัตน์. (2562). หลากหลายวิธีสอน...เพื่อพัฒนาคุณภาพเยาวชนไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง
สุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์. (2560). ทิศทางการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal, 10(2), 2845. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E Journal/article/view /109763
อิศรีย์ มนีวิโรรจน์. (2561). การพัฒนาการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4 โดยการใช้เกมตามทฤษฎีพหุปัญญา. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สืบค้นจาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php?option=show&browse_type=title&titleid=499743
Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. London: Poladin.
Wilkins, D. (1976). Notional syllabuses. Oxford: Oxford University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร