พฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • อรวีร์ บุญชม หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ วิทยาลัยนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
  • ชุติมา วัฒนะคีรี สาขาวิชาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ วิทยาลัยนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
  • วีณา ซุ้มบัณฑิต วิทยาลัยนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
  • ภัทรพล มหาขันธ์ นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการเรียน, นักเรียน, สถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานครจำแนกตาม เพศ อายุและระดับชั้น 3) เพื่อพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ในสถาบันปอเนาะ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร รวม 12 แห่ง จำนวน 296 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบสอบถามพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร รวม 12 แห่งโดยใช้กรอบแนวคิด LASSI (Learning and Study Strategies Inventory)และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติSimple t-test ค่าความแปรปรวนทางเดียว One Way ANOVA และการวิเคราะห์เนื้อหา Content Analysis จากแบบสัมภาษณ์

ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) พฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร พบว่า โดยรวมนักเรียนมีพฤติกรรมอยู่ในระดับเหมาะสมปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า พฤติกรรมการเรียนของนักเรียนด้านกระบวนการรวบรวมข้อมูลมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านทัศนคติหรือเจตคติในการเรียนมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2) การเปรียบเทียบพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร เมื่อจำแนกตามเพศ พบว่า พฤติกรรมการเรียนของนักเรียนเพศหญิง มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และมีความวิตกกังวลมากกว่านักเรียนเพศชาย และเมื่อจำแนกตามอายุ พบว่า นักเรียนที่มีอายุระหว่าง 14 ถึง 19 ปี มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และมีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียน แตกต่างจากนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 20 ถึง 30 ปี และเมื่อจำแนกตามระดับชั้น พบว่า พฤติกรรมของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร มีพฤติกรรมการเรียนไม่แตกต่างกัน 3) การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ในสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานครควรมุ่งเน้นการพัฒนาหลักสูตรที่เชื่อมโยงกับชีวิตจริง ควรมีการเพิ่มกิจกรรมเชิงปฏิสัมพันธ์ในชั้นเรียน และการสนับสนุนจากผู้ปกครองและครูผู้สอนในการสร้างแรงจูงใจเพื่อลดปัญหาการขาดสมาธิของนักเรียน ซึ่งจะช่วยส่งเสริมประสิทธิภาพการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ชัชวาลย์ เรืองประพันธ์. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นุชจรีย์ หงษ์เหลี่ยม. (2559). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาแพทย์ชั้นปรีคลินิกปีการศึกษา 2559 คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. วารสารเวชบันทึกศิริราช, 10(3),166-173.

ผ่องใส เพ็ชรรักษ์, อาทร จิตสุนทรชัยกุล และศิรัตน์ แจ้งรักษ์สกุล. (2555). การศึกษาถึงการศึกษาพฤติกรรมการเรียนที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันปอเนาะ พ.ศ. 2547. (2548, 21 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 122/ตอนพิเศษ 118.

ภัณฑิรา เตชบวรเกียรติ. (2561). ความเครียดด้านการเรียนของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มูฮำหมัดอาลี วาเต๊ะ. (2557). สมรรถนะอันพึงประสงค์ของครูอาสาสมัครการศึกษานอกโรงเรียนในสถาบันศึกษาปอเนาะ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษานอกระบบเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สมาคมนักเรียนเก่าอาหรับแห่งประเทศไทย. (2558). พระมหาคัมภีร์อัลกุรอานพร้อมคำแปลเป็นภาษาไทย. มะดีนะฮ, ราชอาณาจักรซาอุดิอาระเบีย: ศูนย์กษัตริย์ฟาฮัด เพื่อการพิมพ์อัลกุรอาน.

สุกัญญา แซ่ลิ่ม, วรินทร์ธร จงเจริญ และกาญจนา ศรีสมบูรณ์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษา: กรณีศึกษาจังหวัดชลบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 21(2), 67-89.

ใหม่มณี รักษาพรมราช. (2559). ความสำคัญของ "ปอเนาะ" ในสังคมมุสลิมท้องถิ่นชายแดนใต้.บทความสาธารณะปีที่ 2 มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.

อับบัส ยีรัน. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการคงสภาพระบบดั้งเดิมของสถาบันศึกษาปอเนาะในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2550). การศึกษาพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Claire E., Weinstein, Palmer, D. R., & Schulte, A. C. (1987). The Learning and Study Strategies Inventory (LASSI): User's manual. H&H Publishing.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.

Junco, R. (2012). The relationship between frequency of Facebook use, participation in Facebook activities, and student engagement. Computers & Education, 58(1), 162-171.

Mayer, R. E. (2009). Multimedia Learning (2nd ed.). Cambridge University Press.

Pauk, W., & Owens, R. J. Q. (2013). How to study in college. Cengage Learning.

Roediger, H. L., & Butler, A. C. (2011). The critical role of retrieval practice in long-term retention. Trends in Cognitive Sciences, 15(1), 20-27.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.

Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into Practice, 41(2),64-70.

Zusho, A., Pintrich, P. R., & Coppola, B. (2003). Skill and will: The role of motivation and cognition in the learning of college chemistry. International Journal of Science Education, 25(9), 1081-1094.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-26

รูปแบบการอ้างอิง

บุญชม อ. ., วัฒนะคีรี ช., ซุ้มบัณฑิต ว. ., & มหาขันธ์ ภ. (2026). พฤติกรรมการเรียนของนักเรียนสถาบันปอเนาะในกรุงเทพมหานคร. วารสารเซนต์จอห์น (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 28(43), 214–242. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SJUJOURNAL/article/view/3613

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย