ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน เลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ ส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
Learning Organization, Educational Institution, Office of the Private Educationบทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง”การศึกษาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร” การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นองค์กร แห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ ส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนเลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ ส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลและประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน การวิจัยเน้นไปที่การวิเคราะห์ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน โดยศึกษาทางด้านการคิดเชิงระบบ ความรอบรู้ ของบุคลากร แบบแผนทางความคิด วิสัยทัศน์ร่วม และการเรียนรู้ของทีม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.93 และการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ จากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูและบุคลากรทางการศึกษาในสถานศึกษาปีการศึกษา 2566 จำนวน 123 คน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า t-test (Independent Sample) และทดสอบค่าความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนเลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร โดยรวมและรายด้านมีความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในระดับมาก ซึ่งด้านความรอบรู้ของบุคลากรและการเรียนรู้ของทีมมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ การคิดเชิงระบบอยู่ในระดับมาก และอันดับสุดท้ายได้แก่ วิสัยทัศน์ร่วม ตามลำดับ และผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่าครูและบุคลากรทางการศึกษา โรงเรียนเลิร์นสาธิตพัฒนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร ที่มีเพศ สถานภาพ ระดับการศึกษา และ มีประสบการณ์ในการปฏิบัติงานต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ฉันทนา บุญชู. (2557). ปัจจัยที่เอื้อต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของลูกจ้างโรงพยาบาลนครปฐม. วารสารวิทยาบริการ.มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. สืบค้นเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2559. จาก https://journal.oas.psu.ac.th.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุษยมาศ สิทธิพันธ์. (2559). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ศึกษา ศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
พรนภา มันดี. (2560). การศึกษาสภาพปัจจุบันและแนวทางพัฒนาการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาในสังกัดเทศบาลเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยพะเยา.
ไพลิน บุญนา. (2559). ลักษณะความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสานักงาน. ํ เขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
มินตรา อินต๊ะไชย. (2560). แนวทางการพัฒนาการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนอนุบาล พะเยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
รุ่งศรี ปัจจัย. (2559). การพัฒนาองค์การเพื่อก้าวสู่การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้: กรณีศึกษา โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement.
Marquardt, M.J. (1996). Building the Learning Organization: A System Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: McGraw-Hill.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. London: Century Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร