การนิเทศภายในของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์
คำสำคัญ:
การนิเทศภายในบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)การนิเทศภายในของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ ประชากรคือผู้บริหารและครูของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคระห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. การนิเทศภายในของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ โดยรวมค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการให้ความช่วยเหลือแก่ครูโดยตรง รองลงมา คือ ด้านการพัฒนาทางวิชาชีพ และต่ำสุด คือ ด้านการพัฒนาหลักสูตร
2. แนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในของโรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ มีพหุแนวทาง ดังต่อไปนี้ 1) จัดทำห้องเรียนคุณภาพที่มีสื่อพร้อมสำหรับการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน จัดหาสื่อ เครื่องมือที่ช่วยในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน 2) การยกย่องเชิดชูเกียรติครู มอบเกียรติบัตรให้กับครูเนื่องในโอกาสต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้ครูที่ปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพ 3) ส่งเสริมการจัดอบรมและพัฒนาเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพและประสิทธิผลของการปฏิบัติงาน 4) จัดทำหลักสูตรสถานศึกษาโดยให้ครู ผู้บริหาร และคณะภาคีเครือข่ายมีส่วนร่วมในการจัดทำหลักสูตร มีการวิพากษ์หลักสูตรสถานศึกษา 5) ส่งเสริมการจัดอบรมให้ครูมีความรู้ทางด้านการจัดทำวิจัยในชั้นเรียนที่ถูกต้องตามหลักวิชาการ เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาผู้เรียน
เอกสารอ้างอิง
จริยา ศรีชนะ. (2563). เรื่องการพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
ของนภัสนันท์ อุปรี.(2560) .รูปแบบการนิเทศภายในของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23.วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม 2560 หน้า 101-112.
ปฏิญญา อินทร์ยะ.(2567). วิจัยเรื่อง กระบวนการนิเทศภายในโรงเรียนของกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนที่ 78 ในสำนักงานเขตบางแค สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์ ปีที่ 2ฉบับที่ 1 (มกราคม-มีนาคม2567) หน้า 59-68.
ปิยะพงษ์ ปัสสาวะโท.(2567). วิจัยเรื่อง การดำเนินงานการนิเทศภายในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์ ปีที่ 2 ฉบับที่ 1(มกราคม-มีนาคม2567) หน้า 82-90.
ปาจรีย์ หงส์แก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในที่มีประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, สกลนคร
โรงเรียนปาดังติณสูลานนท์ (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา Self-Assessment Report : SAR. ปีการศึกษา 2564. สงขลา: โรงเรียนปาดังติณสูลานนท์
วัชรา เล่าเรียนดี. (2554). นิเทศการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 9). นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วราภรณ์ ต๊ะอุป(2565, น.255) วิจัยเรื่องแนวทางการนิเทศภายในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของโรงเรียนมัธยม จังหวัดอุตรดิตถ์. Journal of Roi Kaensarn Academi ปีที่ 7 ฉบับที่ 11 ประจำเดือนพฤศจิกายน 2565. หน้า 255-271.
สายวินิตย์ ดวงสนาม. (2561). การนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ปทุมธานี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพ: พริกหวาน กราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2549). บทสรุป สำหรับผู้บริหารผลสะท้อนจากการประเมินคุณภาพภายนอกรอบแรก พ.ศ. 2544-2548.กรุงเทพฯ: สำนักงานรับรองมาตรฐานและประกันคุณภาพการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
Carl D. Glickman. (2007). Stephen P. Gordon and Jovita M. Ross-Gordon (7th ed). Supervisionand Instructional Leadership. A Developmental approach. Boston: Allyn & Bacon.
John W. (1978). Best Research in Education Englewood Cliffs. New Jersey: PrenticeHall.
Lee J. Cronbach. (1978). Essential of psychological Testing (3 rd ed). New York: Herper & Row Publishers.
Likert, Rensis. (1967). “The Method of Constructing and Attitude Scale”, Reading in Attitude Theory and Measurement. Fishbeic, Matin, Ed. New York: Wiley & Son.
Robert V. Krejcie, and Daryle W. (1970). Morgan,Determinining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
