การพัฒนาความสามารถในการสร้างนวัตกรรมโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL, ความสามารถในการคิดเชิงนวัตกรรมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงนวัตกรรมของนักเรียน
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL ก่อนเรียน ระหว่างเรียน และหลังเรียน 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสร้างผลงานนวัตกรรมของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL ระหว่างเรียน และหลังเรียน แบบแผนที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบแผนการทดลองกลุ่มเดียวแบบวัดซํ้า ตัวอย่างที่ใช้ คือ นักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายประถมศึกษา (ศึกษาศาสตร์) จำนวน 40 คน
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL แบบวัดความสามารถในการคิดเชิงนวัตกรรม แบบประเมินความสามารถในการสร้างผลงานนวัตกรรม และสถิติใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซํ้า (repeated measure ANOVA) และการทดสอบที (t-test for Dependent Sample) ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ
การจัดการเรียนรู้ CCPR MODEL มีความสามารถในการคิดเชิงนวัตกรรม หลังเรียนสูงกว่าระหว่างเรียน และก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความสามารถในการสร้างผลงานนวัตกรรมหลังเรียนสูงกว่าระหว่างเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
Assumption College Thonburi. (2022). Assumption College Thonburi administration policy for the
academic years 2022–2024. http://www.act.ac.th
Bellanca, J., & Brandt, R. (2010). 21st century skills: Rethinking how students learn. Solution Tree
Press.
Stoll, L., & Temperley, J. (2009). Creative leadership: A challenge of our times. School
Leadership & Management, 29(1), 63–76.
Chamchoi, S. (2020). Innovative management of secondary schools to create innovators.
Naresuan University Journal of Education, 22(2), 193–213.
Charoenphon, N. (2024). The development of innovation creation skills in Grade 4 science and
technology students through the 7E inquiry-based learning approach (Independent
study). Phanommas Pittayakom School.
Chindhanurak, T. (2015). Creative thinking in the art of thinking. Dhurakij Pundit University.
Chinnarat, C. (2020). The development of innovation creation ability through the 7-step learning
cycle combined with the STEM education approach among Grade 8 students (Master’s
thesis, Srinakharinwirot University).
Chuentheeraphong, T. (2020). The development of a science game activity set on the human
body systems to enhance innovative thinking and learning achievement among Grade 8
students. Industrial Education Academic Journal, 14(2), 42–59.
Csikszentmihalyi, M., & Wolfe, R. (2014). New conceptions and research approaches to creativity:
Implications of a systems perspective for creativity in education. In M. Csikszentmihalyi
(Ed.), Applications of flow in human development and education (pp. 81–93). Springer.
https://doi.org/10.1007/978-94-017-9085-7_10
De Bono, E. (2007). How to have creative ideas. Vermilion.
Ganefri, & Hidayat, H. (2015). Production based learning: An instructional design model in the
context of vocational education and training (VET). Procedia - Social and Behavioral
Sciences, 204, 206–211.
Hellison, D. (2003). Teaching responsibility through physical activity. Human Kinetics.
Khamkhum, T., & Seechaliew, T. (2019). The development of a productivity-based instructional
model to enhance innovation creation skills among undergraduate students. Rangsit
Journal of Educational Studies, 13(2), 71–86.
Khumchan, S. (2022). Development of a learning management model to promote productive
competencies in economics among Grade 9 students (Doctoral dissertation, Valaya
Alongkorn Rajabhat University).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการสหศาสตร์ศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
