Sappaya : Concepts and methods for developing temples in Buddhism.

Main Article Content

PhraChatchai Katapunyo Khorjanklang
Phramaha Yutthana Narajettho

Abstract

Sappaya : Concepts and methods for developing temples in Buddhism The objective is to study the seven principles of Sappaya and the concept of temple development in Buddhism. Then synthesized it into a method for developing temples in Buddhism. So that it can be applied appropriately to the present era. This principle of sappaya means things that are comfortable. Conducive conditions, supportive things Things that are conducive to living well and developing life. things that fit together which supports in Practicing meditation to get good results Helps to maintain concentration and not falter. To be used to develop Buddhist temples To be a source of learning, training, and training oneself and the 4 Buddhist companies to progress in both the worldly and Dhamma ways. When there is sappaya will result in Buddhist temples It is shady, peaceful, cool and can be the center of a community in society. To be a source of psychological development Continue to develop your intelligence and improve your quality of life.

Article Details

How to Cite
Khorjanklang, P. K. . ., & Narajettho, P. Y. . (2025). Sappaya : Concepts and methods for developing temples in Buddhism. Journal of Learning Ecosystem and Wisdom, 3(1), 25–35. retrieved from https://so13.tci-thaijo.org/index.php/j_ecosystem_wisdom/article/view/1348
Section
Articles

References

กรมการศาสนา. (2542). ก. คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติ กฎ ระเบียบ และคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: กองแผนงาน.

กรมการศาสนา. (2542). คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติ กฎ ระเบียบ และคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: กองแผนงาน.

กรมการศาสนา. (2554). ความรู้ศาสนาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.

กรมการศาสนา. (2562). ความรู้ศาสนาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.

กรมศิลปากร. (2563). วัดในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ พุทธศักราช 2542 และ แกไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

ณัฐมน สมตน. (2565). การบริหารตามแนวทศพิธราชธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ดังตฤณ (ศรัณย์ ไมตรีเวช). (2545). มหาสติปัฏฐานสูตร. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ยูไนเต็ด โปรดักชั่น เพรส จำกัด.

ธวัชชัย กิติศรีวรพันธุ์. (2561). สุขภาวะจิตใจผ่านศาสนา. เชียงใหม่: ธรรมะเพื่อชีวิต.

นพวรรณ อูปคำ, ชลธิดา สิมะวงศ์, อุบล ก๋องแก้ง. (2552). การถอดบทเรียน เรื่อง การบำบัดสุราโดยองค์กรพุทธศาสนา (วิถีพุทธ) สำนักปฏิบัติธรรมถ้ำตอง ตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: แผนงานการพัฒนาระบบรูปแบบ และวิธีการบำบัดรักษาผู้มีปัญหาการบริโภคสุราแบบบูรณาการ.

ประยูร ธรรมสุจริต. (2565). บทบาทของวัดในการพัฒนาสังคมและมนุษย์. กรุงเทพฯ: ธรรมศึกษา.

ประยูร อุลุชาฎะ. (2549). วัดไทย: ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ประเสริฐ ณ นคร. (2540). วัดกับบทบาททางสังคม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2551). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ “คำวัด”. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พุทธธรรม: ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2555). สี่หน้าที่ของสตรีไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ผลิตธัมม์.

พุทธทาสภิกขุ. (2533). ธรรมะกับวัดป่า. สุราษฎร์ธานี: สำนักพิมพ์สวนโมกข์.

มยุรี ศิริสุทธิวงศ์. (2559). การอนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่น. นครศรีธรรมราช: สถาบันวัฒนธรรมพื้นบ้าน.

สนิท ศรีสำแดง. (2548). พุทธศาสนากับการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมชาย จันทร์แสงโรจน์. (2562). การจัดการสิ่งแวดล้อมในวัดเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติธรรม. วารสารพัฒนาสังคมและวัฒนธรรม, 7(2), 45-67.

สมชาย พฤกษานานนท์. (2560). บทบาทของวัดในการเสริมสร้างชุมชน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2565). ข้อมูลวัดทั่วประเทศไทย. แหล่งที่มา: www.onab.go.th. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2568.

สุชาติ เถาทอง. (2564). วัดกับการศึกษาศีลธรรม. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยศาสนา.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2527). แนวคิดเกี่ยวกับวัดในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2527). แนวคิดเกี่ยวกับวัดในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2535). สภาพแวดล้อมและการปฏิบัติธรรมในวิถีชีวิตพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: ปัญญาไทย.