การพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาครูต้นแบบตามกรอบ PTRU Model โดยใช้กระบวนการวิศวกรสังคมในพื้นที่นวัตกรรม จังหวัดศรีสะเกษ
DOI:
https://doi.org/10.65205/ajgs.2026.e3759คำสำคัญ:
สมรรถนะนักศึกษาครู; PTRU Model; กระบวนการวิศวกรสังคม; พื้นที่นวัตกรรมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความต้องการในการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาครูต้นแบบตามกรอบ PTRU Model (2) สร้างรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะ (3) ทดลองใช้รูปแบบ และ (4) สังเคราะห์แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ดำเนินการ 4 ระยะ กลุ่มตัวอย่างในระยะทดลองใช้เป็นนักศึกษาครู จำนวน 55 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความต้องการจำเป็น แบบประเมินสมรรถนะ และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า PNI modified และสถิติ t-test แบบกลุ่มสัมพันธ์
ผลการวิจัยพบว่า ความต้องการจำเป็น (PNI modified) สูงสุด 3 อันดับแรก ได้แก่ สมรรถนะการอำนวยการเรียนรู้ (0.633) สมรรถนะการสื่อสารอย่างมีกลยุทธ์ (0.516) และสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล (0.499) รูปแบบการพัฒนาที่สร้างขึ้นบูรณาการกระบวนการวิศวกรสังคม 6 ขั้นตอน ได้แก่ (1) กำหนดเป้าหมายการพัฒนา (2) ออกแบบแผนการจัดกิจกรรม (3) อบรมก่อนการปฏิบัติการสอน (4) ปฏิบัติกิจกรรมจริง (5) สะท้อนผลเพื่อการพัฒนา และ (6) นำเสนอผลและต่อยอดในวง PLC ผ่านหลักสูตรฝึกอบรม 6 โมดูล รวม 30 ชั่วโมง ร่วมกับเครื่องมือวิศวกรสังคม 5 เครื่องมือ ผลการทดลองใช้พบว่า คะแนนความรู้หลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรมอย่างมีนัยสำคัญ และสมรรถนะทั้ง 3 ด้านหลังเข้าร่วมกิจกรรมสูงกว่าก่อนเข้าร่วมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
เอกสารอ้างอิง
คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. (2568). คู่มือการประเมินสมรรถนะนักศึกษาครูตามรูปแบบฐานสมรรถนะ SSKRU PTRU Model (Professional Teacher Rajabhat University Model). ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://www.edhd.sskru.ac.th/สำหรับนักศึกษา/
วรานิษฐ์ ธนชัยวรพันธ์, และสุวิทย์ ฝ่ายสงค์. (2568). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลตาม PTRU Model ของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ (เอกสารบทความในรูปแบบ PDF). ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/download/287874/191212
มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. (2566). พัฒนาบุคลากรเพื่อสร้างเครือข่ายวิศวกรสังคม (Social Engineer). ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://sdgs.psru.ac.th/?p=3252
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก: ถอดบทเรียนจากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เอกราช ดีนาง, คณิศรา ธัญสุนทรสกุล, และฐิรพร ไพศาล. (2566). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะวิศวกรสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://doi.nrct.go.th/admin/doc/doc_640381.pdf
เมธาวิน สาระยาน, กฤตชน วงศ์รัตน์, โสภาพร กล่าสกุล, และกิตติภพ รักษาราษฎร์. (2568). การยกระดับศักยภาพนักศึกษาด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมสู่การพัฒนานวัตกรรมและขับเคลื่อนชุมชนอย่างสร้างสรรค์ในพื้นที่จังหวัดเพชรบุรีและจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 20(1), 131-146. ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/download/275636/185188/1167871
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Carlgren, D. (2021). Competency-based curriculum transition: A conceptual framework. The Journal of Competency-Based Education, 6, e1229.
DuFour, R., & Eaker, R. (1998). Professional Learning Communities at Work: Best Practices for Enhancing Student Achievement.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
OECD. (2019). OECD Learning Compass 2030: Concept Note. Organisation for Economic Co-operation and Development. ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://www.oecd.org/education/2030-project/
UNESCO. (2018). ICT Competency Framework for Teachers (Version 3). United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000265721
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
World Economic Forum. (2023). The Future of Jobs Report 2023. World Economic Forum. ค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2569, จาก https://www.weforum.org/reports/the-future-of-jobs-report-2023/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.













