นวัตกรรมเก้าอี้สำหรับฟื้นฟูสมรรถภาพแกผู้สูงอายุที่มีอาการข้อเข่าเสื่อม

ผู้แต่ง

  • จิรวัฒน์ รักการ สาขาวิชาเทคโนโลยีเครื่องกล คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • บัญชา ชื่นจิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเครื่องกล คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • ดุรงค์ฤทธิ์ เอกวงษา สาขาวิชาเทคโนโลยีเครื่องกล คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

DOI:

https://doi.org/10.65205/ajgs.2026.e2865

คำสำคัญ:

ผู้สูงอายุ, ข้อเข่าเสื่อม, เก้าอี้ฟื้นฟูสมรรถภาพ, เก้าอี้ช่วยพยุงลุกนั่ง, การยศาสตร์, QFD, ความปลอดภัย

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง นวัตกรรมเก้าอี้สำหรับฟื้นฟูสมรรถภาพผู้สูงอายุที่มีอาการข้อเข่าเสื่อมมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาและออกแบบเก้าอี้ฟื้นฟูสมรรถภาพสำหรับผู้สูงอายุที่มีอาการข้อเข่าเสื่อม (2)ทดสอบการใช้งานและประสิทธิภาพของเก้าอี้ดังกล่าว และ (3)ถ่ายทอดองค์ความรู้และนวัตกรรมแก่องค์กรหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อประยุกต์ใช้ในการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้สูงอายุอย่างเป็นรูปธรรม การวิจัยมุ่งพัฒนาเก้าอี้ฟื้นฟูสมรรถภาพ และเก้าอี้ช่วยพยุงลุก–นั่ง สำหรับลดข้อจำกัดในการลุก–นั่ง เพิ่มความปลอดภัย และสนับสนุนการฟื้นฟูสมรรถภาพในชีวิตประจำวัน โดยใช้กรอบแนวคิดด้านการยศาสตร์ (Ergonomics) และการทดสอบประสิทธิภาพทั้งเชิงวิศวกรรมและเชิงประสบการณ์ผู้ใช้ เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (Experimental Research) ออกแบบสัดส่วนและโครงสร้างให้เหมาะสมกับสรีระผู้สูงอายุ พัฒนากลไก Manual สำหรับการยืด–งอข้อเข่าและข้อเท้า พร้อมระบบแขนพยุงแบบสปริงเพื่อช่วยลุก–นั่งอย่างปลอดภัย กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้สูงอายุที่มีอาการข้อเข่าเสื่อมจำนวน 9 คน จากโรงพยาบาลสุรินทร์และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตาเบา และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโคกสะอาด  โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) และผู้ประเมินผู้เชี่ยวชาญ 3 คน เครื่องมือวิจัยได้แก่ เก้าอี้ต้นแบบ แบบประเมินประสิทธิภาพโดยผู้เชี่ยวชาญ และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่าเก้าอี้มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับดีมากทุกด้าน ได้แก่ ความแข็งแรงของโครงสร้าง (ค่าเฉลี่ย 4.87, SD=0.21) ความสะดวกในการใช้งาน (4.73, SD=0.25) ความปลอดภัย (4.93, SD=0.12) ความเหมาะสมต่อสรีระ (4.70, SD=0.26) และระบบพยุงตัวเมื่อลุก–นั่ง (4.83, SD=0.17) ผลจากผู้ใช้งานจริงพบว่า 7 ใน 9 รายลุก–นั่งได้ง่ายขึ้น 6 ใน 9 รายมีอาการปวดเข่าลดลง ผู้ใช้ส่วนใหญ่รู้สึกปลอดภัยและมั่นใจมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบพบว่าเก้าอี้ช่วยพยุงลุก–นั่งเหมาะกับการใช้งานประจำวัน ส่วนเก้าอี้ฟื้นฟูสมรรถภาพเหมาะกับการออกกำลังกายเพื่อฟื้นฟูในช่วงเวลาเฉพาะ ข้อเสนอแนะคือควรปรับปรุงความนุ่มของเบาะ น้ำหนักรวมของเก้าอี้ และเพิ่มการปรับตั้งให้รองรับสรีระหลากหลาย สรุปได้ว่าเก้าอี้ทั้งสองรูปแบบมีศักยภาพสูงในการนำไปใช้ทั้งในสถานพยาบาลและในครัวเรือน ช่วยเพิ่มความปลอดภัย ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน และสนับสนุนการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้สูงอายุได้อย่างเป็นรูปธรรม รวมถึงได้มีการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านการผลิต การใช้งาน และการซ่อมบำรุงแก่หน่วยงานสุขภาพในพื้นที่เพื่อการใช้งานอย่างยั่งยืนในชุมชน

 

คำสำคัญ: ผู้สูงอายุ; ข้อเข่าเสื่อม; เก้าอี้ฟื้นฟูสมรรถภาพ; เก้าอี้ช่วยพยุงลุกนั่ง; การยศาสตร์; QFD; ความปลอดภัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ:

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

กรมการแพทย์. (2564). แนวทางการดูแลรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.

สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2563). คู่มือการป้องกันและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ: สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ.

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

กิตติ จรินทร์ทอง และคณะ. (2560). การออกแบบเฟอร์นิเจอร์เพื่อผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์, 5(2), 45-56.

กรมการแพทย์. (2564). แนวทางการดูแลรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ : กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.

สุริยา สงค์อินทร์ และคณะ. (2560). การออกแบบและสร้างต้นแบบเก้าอี้ช่วยส่งเสริมสมรรถนะผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 10(1), 112-120.

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

กรมการแพทย์. (2564). แนวทางการดูแลรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.

สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2563). คู่มือการป้องกันและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ: สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ.

World Health Organization. (2015). World report on ageing and health. Geneva: World Health Organization.

Ministry of Social Development and Human Security. (2565). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ : กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

National Statistical Office of Thailand. (2566). รายงานสถิติประชากรของประเทศไทย. กรุงเทพฯ :

สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

Department of Medical Services. (2563). แนวทางการดูแลรักษาโรคข้อเข่าเสื่อม. กรุงเทพฯ : กรมการแพทย์.

Department of Health. (2563). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ : กรมอนามัย.

World Health Organization. (2021). Musculoskeletal conditions. Geneva : WHO.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

29-04-2026

รูปแบบการอ้างอิง

รักการ จ. ., ชื่นจิต บ. ., & เอกวงษา ด. . (2026). นวัตกรรมเก้าอี้สำหรับฟื้นฟูสมรรถภาพแกผู้สูงอายุที่มีอาการข้อเข่าเสื่อม. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา, 4(1), e2865. https://doi.org/10.65205/ajgs.2026.e2865

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย

หมวดหมู่