การศึกษาลักษณะปรากฎและสมรรถภาพการเจริญเติบโตของไก่ลูกผสมพื้นเมืองสุรินทร์
STUDY ON THE APPEARANCE AND GROWTH PERFORMANCE OF NATIVE CHICKEN BREED’S SURIN
คำสำคัญ:
ไก่พื้นเมือง, ไก่บ้าน, ไก่ชน, ไก่พื้นเมืองสุรินทร์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสายพันธุ์ไก่พื้นเมืองสุรินทร์โดยการผสมข้ามพันธุ์ระหว่างไก่ตัวผู้พันธุ์พื้นเมืองสุรินทร์กับไก่ตัวเมียพันธุ์โร๊ดไอแลนด์แดง เพื่อศึกษาลักษณะภายนอก ประสิทธิภาพการเจริญเติบโต และการใช้อาหารของลูกไก่ที่ได้ ผลการศึกษาพบว่า ลูกไก่รุ่นแรกมีลักษณะเด่นทางกายภาพชัดเจน โดยสีแข้ง สีปาก และสีขนส่วนใหญ่เป็นสีเหลือง 81.11% ขณะที่สีเหลืองอ่อนพบ 18.89% เพศผู้มีหงอนตั้งและขนแหลมยาว ส่วนเพศเมียลำตัวเตี้ย ป้อม ขนสั้นและไม่มีหงอนเด่นชัด ด้านการเจริญเติบโต พบว่าน้ำหนักตัวเฉลี่ยเพิ่มขึ้นตามอายุ โดยจากแรกเกิดเฉลี่ย 31.3 กรัม เพิ่มเป็น 1,103.46 กรัม เมื่ออายุ 10 สัปดาห์ อัตราการเจริญเติบโตต่อวันในช่วงแรกเกิด–2 สัปดาห์อยู่ที่ 8.11–7.18 กรัม และเพิ่มขึ้นเป็น 16.42–15.29 กรัม ในช่วง 6–10 สัปดาห์ แสดงถึงศักยภาพในการเจริญเติบโตที่ดี ประสิทธิภาพการใช้อาหารพบว่า ปริมาณการกินอาหารเฉลี่ยเพิ่มขึ้นตามอายุ โดยช่วง 0–2 สัปดาห์กินเฉลี่ย 23.79–21.32 กรัม/วัน และเพิ่มขึ้นเป็น 46.56–45.53 กรัมในช่วง 6–10 สัปดาห์ อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักตัวเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 1.34–2.60 ซึ่งอยู่ในระดับเหมาะสมต่อการเลี้ยงเชิงเศรษฐกิจ อัตราการตายของไก่ลูกผสมอยู่ในระดับต่ำมาก เพียง 1.11% ตลอดช่วงการเลี้ยง แสดงถึงความแข็งแรงและความเหมาะสมในการเลี้ยงในสภาพแวดล้อมท้องถิ่น สรุปได้ว่า ไก่ลูกผสมที่ได้จากการวิจัยมีแนวโน้มดีในการพัฒนาเป็นสายพันธุ์ทางเลือกสำหรับเกษตรกร โดยให้ผลผลิตที่ดี ควบคู่กับความทนทานต่อสภาพแวดล้อม
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง(References)
กรมปศุสัตว์. (2559). คู่มือการเลี้ยงไก่พื้นเมืองกรมปศุสัตว์ ระบบปล่อยอิสระและอินทรีย์. นนทบุรี : ชุมนุม
สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทษไทยจำกัด.
ชัยนะรินทร์ ทับมะเริง, นันทา สมเป็น และวิมลศิริ สีหะวงษ์. (2562). การศึกษาระบบการผลิตไก่พื้นเมืองเพื่อ
การค้าตลาดชายแดนไทย-กัมพูชา จังหวัดสุรินทร์. ในการประชุมวิชาการระดับชาติราชมงคล
สุรินทร์ ครั้งที่ 10 “วิจัยและนวัตกรรม นำสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน” (น.24-33). มหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์.
ดรุณี โสภา และ องอาจ เดชอิทธิรัตน์. (2564). การปรับปรุงผลผลิตไก่ไทยเพื่อคุณภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของ
ประชาชน. วารสารศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 4(1) : 118-144.
นริศรา สวยรูป, บัญญัติ เหล่าไพบูลย์, วุฒิไกร บุญคุ้ม และ มนต์ชัย ดวงจินดา. (2555). สมรรถนะการ
เจริญเติบโตของไก่พื้นเมืองพันธุ์ประดู่หางดำและชีที่เลี้ยงด้วยอาหารไก่เนื้อและอาหารไก่ไข่.
วารสารแก่นเกษตร 40 ฉบับพิเศษ 2 : 248-252.
วิศาล อดทน และ วิฑูร ศุภศิริพงศ์. (2561). การคัดเลือกและการปรับปรุงพันธุ์ไก่คอล่อน. พัทลุง :
มหาวิทยาลัยทักษิณ.
แสนศักดิ์ นาคะวิสุทธิ์, เจนรงค์ คำมงคุณ, วุฒิชัย ลัดเครือ และ ภาคภูมิ เสาวภาคย์. (2564). รายงานการวิจัย
และพัฒนาการวิจัยการเกษตร ฉบับสมบูรณ์ เรื่อง การพัฒนาพันธุ์ไก่เนื้อไทย. รายงานผลงานวิจัย
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน).
Mekchay, S., et al. (2014). Population structure of four Thai indigenous chicken breeds
based on SNP data. BMC Genetics, 15, 40.
Teinlek, P., et al. (2018). Complete mtDNA D‑loop sequences of Thai indigenous chickens:
genetic diversity and phylogenetic relationships. Frontiers in Genetics.






