แนวปฏิบัติที่ดีในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู : การศึกษาพหุกรณีในจังหวัดสุโขทัย

ผู้แต่ง

  • ธนวรรณ ทองธรรม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • พิทยา แสงสว่าง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คำสำคัญ:

แนวปฏิบัติที่ดี, การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, พหุกรณีศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูที่เป็นพหุกรณีศึกษา และ 2) นำเสนอข้อเสนอแนะแนวปฏิบัติที่ดีในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก  ของครูที่เป็นพหุกรณีศึกษา การวิจัยเป็นวิจัยเชิงคุณภาพแบบพหุกรณีศึกษา โดยเลือกโรงเรียน 3 แห่ง ในจังหวัดสุโขทัย ได้แก่ โรงเรียนอนุบาลสุโขทัย โรงเรียนอนุบาลศรีสำโรง และโรงเรียนบ้านท่าชุม (ประชาอุทิศวิทยาคาร) ใช้วิธีการเลือกแบบกำหนดเกณฑ์ (Criterion Sampling) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก  ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูหัวหน้าฝ่ายวิชาการ และครูผู้สอน รวม 12 คน เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และการตรวจสอบความสอดคล้องของข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation) ผลการวิจัยพบว่า แนวปฏิบัติที่ดีในการส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุกของครูประกอบด้วย 1) การออกแบบกิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการมีส่วนร่วมของผู้เรียน 2) การจัดกิจกรรมผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) และการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง 3) การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ที่หลากหลาย 4) การใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมสนับสนุนการเรียนรู้ และ 5) การใช้วิธีประเมินที่หลากหลายเพื่อสะท้อนผลการเรียนรู้อย่างแท้จริง ข้อเสนอแนะจากการวิจัย พบว่า การจัดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีประสิทธิภาพต้องออกแบบกิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ แก้ปัญหา และปฏิบัติจริง ควรบูรณาการแนวทางการสอนที่หลากหลาย พร้อมพัฒนาศักยภาพครูและการวิจัยในชั้นเรียน ใช้การประเมินที่หลากหลาย และได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหารในการจัดการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียนและการนำความรู้ไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). นโยบายและจุดเน้นในการยกระดับคุณภาพการศึกษาผ่านการเรียนรู้เชิงรุก. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). รายงานผลการดำเนินงานพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา: กรณีศึกษาจังหวัดสุโขทัย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

กุลิสรา จิตรชญาวนิช. (2563). การจัดการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จินตนา แก้วอาสา. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2564). การบริหารจัดการเรียนรู้ Learning Management. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.

ธนัฏฐา คุณสุข. (2565). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณ.

นงลักษณ์ พันธ์วิไล, สุพจน์ แสงเงิน, สุภาพ วิเศษศรี, ปิ่นปินัทธ์ นฤนาทบุญทรัพย์, และ ชยสร สมบุญมา. (2567). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามการรับรู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1. วารสารศิลปการจัดการ, 8(2), 334-350.

นนทลี พรธาดาวิทย์. (2561). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.

นภสร ยลสุริยัน. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานร่วมกับแนวคิดแบบ STEM EDUCATION เพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและผลงานสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ปรีณพงษ์ สีคุณ, และ กุหลาบ ปุริสาร. (2564). การพัฒนาครูด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ PLC โรงเรียนวัดบ้านอุ่มจานโนนงิ้ว อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 11(2), 67-74.

รักษ์มณี สารเสวก. (2562). การพัฒนาโปรแกรมพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้ของครู กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วัทนวิภา บุดดีสี, และ กาญจน์ เรืองมนตรี. (2564). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 8(1), 56-68.

วันเพ็ง ระวิพันธ์. (2562). แนวทางการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศด้านการจัดการเรียนรู้ของครูตามนโยบายไทยแลนด์ 4.0 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 116-129.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กรุงเทพฯ: 21 เซ้นจูรี่.

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสุโขทัย. (2566). การขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดสุโขทัย. สุโขทัย: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสุโขทัย.

หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

อนัญญา สุวรรณ, และ พรเทพ รู้แผน. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 3. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(4), 871-886.

อนุวัติ คูณแก้ว. (2562). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สู่การศึกษา 4.0. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 26(3), 112-121.

ไอลดา เกิดนาค. (2563). การพัฒนากิจกรรมซ่อมเสริมการเรียนรู้แบบเชิงรุกร่วมกับชุดฝึกทักษะการอ่านและเขียนภาษาไทยสำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 6(1), 116-129.

Brandenburg, R., McDonough, S., Burke, J., & White, S. (2016). Teacher education research and the policy reform agenda. In R. Brandenburg, S. McDonough, J. Burke, & S. White (Eds.), Teacher education: Innovation, intervention and impact (pp. 1-14). Singapore: Springer.

Gifkins, J. (2015). What is ‘active learning’ and why is it important? E-International Relations. Retrieved January 23, 2021, from http://www.e-ir.info/2015/10/08/what-is-active-learning-and-why-is-it-important

Moser, A., & Korstjens, I. (2018). Practical guidance to qualitative research: Sampling, data collection and analysis. European Journal of General Practice, 24(1), 9-18. doi:10.1080/13814788.2017.1375091

Whitmore, J. (2009). Coaching for performance: Growing human potential and purpose (4th ed.). Boston: Nicholas Brealey Publishing.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-11-14

รูปแบบการอ้างอิง

ทองธรรม ธ., & แสงสว่าง พ. (2025). แนวปฏิบัติที่ดีในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู : การศึกษาพหุกรณีในจังหวัดสุโขทัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 26(2), 21–35. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SWU_JEd/article/view/1572