ปัญหาการตีความอาวุธอัตโนมัติที่ใช้ระบบปัญญาประดิษฐ์ภายใต้สนธิสัญญาว่าด้วยการค้าอาวุธและกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ
คำสำคัญ:
อาวุธอัตโนมัติที่ควบคุมโดยระบบปัญญาประดิษฐ์, สนธิสัญญาว่าด้วยการค้าอาวุธ, กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศบทคัดย่อ
ในปัจจุบันอาวุธอัตโนมัติที่ใช้ระบบของปัญญาประดิษฐ์ถูกนำไปใช้ทั่วโลกและเพื่อไม่ให้อาวุธดังกล่าวตกอยู่ในมือของผู้ที่ไม่ประสงค์ดีที่จะทำให้เกิดปัญหาต่อความมั่นคงในทางระหว่างประเทศจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องนำสนธิสัญญานิวยอร์กว่าด้วยการค้าอาวุธ ค.ศ. 2013 มาพิจารณาในกรณีที่มีการซื้อขายอาวุธ อย่างไรก็ดี ในปัจจุบันไม่ปรากฏว่ามีบทบัญญัติใดที่ควบคุมการใช้อาวุธดังกล่าวอย่างชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษร จึงมีความจำอย่างยิ่งที่ต้องนำวิธีการตีความสนธิสัญญาแบบวิวัฒนาการมาปรับใช้ โดยการตีความตามเจตนารมณ์ของรัฐภาคี บนพื้นฐานของวิธีการตีความสนธิสัญญาตามอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ค.ศ. 1969 นอกจากนี้ในกรณีการขัดกันทางอาวุธในทางระหว่างประเทศ สนธิสัญญาว่าด้วยการค้าอาวุธอาจมีข้อจำกัดหรือไม่ครอบคลุม กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศจึงถูกนำมาใช้ในการพิจารณาในกรณีดังกล่าว
ทั้งนี้ผู้เขียนได้เสนอแนวทางในการควบคุมอาวุธอัตโนมัติที่ใช้ระบบของปัญญาประดิษฐ์โดยอาวุธดังกล่าวควรถูกห้ามไม่ให้นำมาโจมตีฝ่ายตรงข้ามในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธโดยสิ้นเชิง หรือควรมีการกำหนดแนวทางที่ชัดเจนในการสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่ควบคุมอาวุธอัตโนมัติซึ่งสามารถบังคับใช้กับรัฐทั้งหลายได้ภายใต้สนธิสัญญานิวยอร์กว่าด้วยการค้าอาวุธ ค.ศ. 2013 และกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ เพื่อให้สอดคล้องกับเหตุการณ์ใช้อาวุธในปัจจุบัน และรองรับกฎเกณฑ์เหล่านี้ทั้งในกรณีที่เป็นภาคีฝ่ายสนธิสัญญา รวมถึงกรณีต้องการที่จะเข้าเป็นภาคีในอนาคตอีกด้วย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
จตุรนต์ ถิระวัฒน์. (2550). กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
จตุรนต์ ถิระวัฒน์. (2563). รายงานฉบับสมบูรณ์การควบคุมการค้าและการแพร่ขยายอาวุธโดย องค์การสหประชาชาติ. คณะกรรมการส่งเสริมงานวิจัย คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ธนภัทร ชาตินักรบ. (2557). การตีความสนธิสัญญาแบบวิวัฒนาการ: กรณีศึกษาคำชี้ขาดขององค์กร ระงับข้อพิพาทขององค์การการค้าโลกและคณะอนุญาโตตุลาการทางการลงทุนระหว่าง ประเทศ. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
นพนิธิ สุริยะ. (2559). กฎหมายระหว่างประเทศ 2 (Lecture Notes). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ปภัสสรา ปุตุรงค์. (2559). สนธิสัญญากรุงนิวยอร์ก ค.ศ. 2013 ว่าด้วยการค้าอาวุธและผลกระทบ ต่อกฎหมายของไทยในการเข้าเป็นภาคี. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมาย ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Appellate Body Report, European Communities-Trade Description of Sardines, WT/DS231/AB/R, adopted 23 October 2002. Convention (IV) respecting the Laws and Customs of War on Land and its annex: Regulations concerning the Laws and Customs of War on Land. The Hague, 18 October 1907.
Geneva Convention for the Amelioration of the Condition for the Wounded and Sick in Armed Forces in the Field, lf August, 12, 1949.
Jarna Petman, LL.D (2017). Autonomous Weapons Systems and International Humanitarian Law: ‘Out of the Loop’?. Helsinki: Unigrafia Oy.
Peter Woolcott, (2014). The Arms Trade Treaty United Nations Audiovisual Library of International Law.
Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, and relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts (Protocol I) 8 June 1977.
UNRCPD, (2021). Conventional Weapons. Retrieved April 3, 2021 from https://unrcpd. org/conventional-weapons/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
