Creative Leadership of Islamic Private School Administrators in Bangkok
Keywords:
Creative Leadership, Educational Institution Administrators, TeachersAbstract
The purposes of this quantitative and qualitative research were: 1) to investigate creative leadership of Islamic private School administrators in Bangkok, 2) to compare the creative leadership of Islamic private school administrators in Bangkok based on personal factors and school size, and 3) to propose guidelines for developing creative leadership of Islamic private school administrators in Bangkok. The research population was 293 school teachers in the academic year 2023; the sample group was 169 school teachers as defined in the table of Crecy Morgan, selected randomly and proportionately from 10 schools. The questionnaire and interviews were used in the data collection, and the statistical analysis was through frequency, percentage, standard deviation, t-test, and one-way variance.
The research findings were as follows: 1) The creative leadership of Islamic private school administrators in Bangkok was high in overall criteria, 2) The comparative study of the creative leadership of Islamic private School administrators in Bangkok showed that only gender aspect was different at the 0.05 level of statistical significance, and 3) The proposed guidelines for developing creative leadership of Islamic private School administrators in Bangkok regarding creativity criteria were that leaders should have knowledge and ability to analyze and synthesize; they have to be creative, flexible, and impartial in their staff management.
Downloads
References
คุณาวุฒิ สิงห์ทอง. (2561). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครูสำหรับสถาน ศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 20. วิทยานิพนธ์การศึกษามหา บัณฑิต (กศ.ม.) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ซูไฮรี มะลีเป็ง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานด้านการ พัฒนากระบวนการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นราธิวาส เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: บริษัท สุวีริยาส จำกัด.
รอซียะห์ ลาเต๊ะ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนา อิสลาม จังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
รัชฎากรณ์ อัครจันทร์. (2560).รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย ราชภัฏสกลนคร.
สมชาย รุ่งเรือง. (2562). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิงสร้างสรรค์. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2564, จาก : https://www.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/
สมชาย รุ่งเรืองและธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). รูปแบบการพัฒนาผู้นำสู่การสร้างแรงผลักดันเชิง สร้างสรรค์, Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(1), 32-33.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). มาตรฐานการศึกษาของชาติพ.ศ. 2561 กระทรวง ศึกษาธิการ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัทเซ็นจูรี่ จำกัด
อมรรัตน์ งามบ้านผือ. (2560). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนมัธยม ศึกษาในเขตอำเภอเมืองจังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
อิบตีซาม เจะหะ. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานีเขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. Attitude Theory and Measurement. Fishbeic, Martin, Ed. New York:
Wiley & Son. Thompson, M., Goe, L., Paek, P., and Ponte, E. (2011). Research Summary: Study of the Impact of The California Formative Assessment and Support System for Teachers (PDF). Educational Testing Service and the California Commission on Teacher Credentialing.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
