ระดับความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัลของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • ณัฐวุฒิ จันทร์โสภา สาขาวิชาบริหารการศึกษา ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำ ทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • นันทรัตน์ เจริญกุล สาขาวิชาบริหารการศึกษา ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำ ทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ สาขาวิชาบริหารการศึกษา ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำ ทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ความฉลาดรู้ใหม่, ยุคดิจิทัล, นักเรียนระดับอนุบาล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัลของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานครตามแนวคิดความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัล ประชากรคือโรงเรียนที่เปิดสอนระดับชั้นอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 429 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ โรงเรียนที่เปิดสอนระดับชั้นอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน207 โรงเรียน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้นและการสุ่มอย่างง่ายผู้ให้ข้อมูล คือ ครูประจำชั้นโรงเรียนละ 1 คน รวม 207 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบประเมินระดับความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยพบว่า ระดับความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัลของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (equation= 4.13, S.D. = 0.792) เมื่อพิจารณาแต่ละองค์ประกอบหลัก พบว่าความฉลาดรู้เกี่ยวกับมนุษย์มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด (equation = 4.21, S.D. = 0.759) รองลงมาคือความฉลาดรู้ด้านข้อมูล ( equation= 4.19, S.D. = 0.754) ทักษะพื้นฐาน (equation = 4.15, S.D. = 0.785) และความฉลาดรู้ด้านเทคโนโลยีมีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (equation= 3.88, S.D. = 0.852)

เมื่อพิจารณาแต่ละองค์ประกอบย่อย พบว่าการเข้าถึงและเข้าใจสื่อ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด (equation = 4.39, S.D. = 0.685) รองลงมา คือการมีมนุษยธรรม ( equation= 4.30, S.D. = 0.763) และความรู้ด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (equation = 3.80, S.D. = 0.815)

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

พสุ เดชะรินทร์. (2561). บรรยายในการสัมมนา Flagship Summit 2018: Skills for The Ture. อ้างในบทความทักษะเพื่อความอยู่รอดจาก AI Disruption. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2565. จาก https://www.brandbuffet.in.th/2018/12/cbs-study-leadership-skill-for-the future/

รัฐเขต ปรีชล. (2565). “BMA Education Sandbox” พลิกโฉมหน้าการศึกษา กทม. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2565. จาก https://webportal.bangkok.go.th/user_files/116/131252710640eb 07b6d7c00.77336326.pdf

รยู แทโฮ. (2562). Education Is Hope in the Era of the Fourth Industrial Revolution [ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 เมื่อหุ่นยนต์ครองโลก การศึกษาคือทางรอดเดียวของมนุษย์] (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ราชบัณฑิตยสภา. (2562). ทำไมจึงต้องสร้างความฉลาดรู้ : ศึกษาจากปรากฏการณ์และทำนายอนาคต. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2565. จาก http://legacy.orst.go.th/wp-content/uploads/ 2020/03/หนังสือทำไมต้องสร้างความฉลาดรู้_ราชบัณฑิตสัญจร-rs.pdf

วรรณี แกมเกตุ (2555). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564 – 2569). กรุงเทพฯ: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร . (2566).

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาสภาวการณ์การจัดการศึกษาสำหรับ เด็กปฐมวัยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562 การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แผนพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. ๒๕๖๔ – ๒๕๗๐. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

Aoun, J. E. (2017). Robot-Proof: Higher Education in the Age of Artificial Intelligence. US: MIT Press.

Best, J. (1977). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall,Inc.

Burnett, C. (2010). Technology and literacy in early childhood educational settings: A review of research. Journal of Early Childhood Literacy, 10(3), 247–270.

Dewi, C., Rusilowati, A.,& Fianti. (2021). The analysis of exploratory factors on the development of data, technology, and human literacy assessment instrument. Journal of Physics: Conference Series, 1918, 7.

Kusnadi, K., Sapriya, S., Budimansyah, D., and Wahab, A. (2021). Blended Learning System in Civic Education Courses to Develop Humanity Literacy. Advances in Social Science, Education and Humanities Research. 636, 201-205.

Mawson, W.B. (2013). Emergent technological literacy: what do children bring to school?. Int J Technol Des Educ 23, 443–453.

Ministry of Education and Culture of Finland (2022). Retrieved October 12, 2023, from https://okm.fi/en/new-literacies-programme

OECD (2019). Educating 21st Century Children : Emotional Well-being in the Digital Age. Paris: OECD Publishing.

OECD (2023). Empowering Young Children in the Digital Age. Paris: OECD Publishing.

Sa, D., Rejekiningsih, T., & Muchtarom, M. (2019). The Concept of Human Literacy as Civics Education Strategy to Reinforce Students’Character in the Era of Disruption. Advances in Social Science, Education and Humanities Research. 397, 1132-1141

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-05

รูปแบบการอ้างอิง

จันทร์โสภา ณ., เจริญกุล น. ., & ศิริบรรณพิทักษ์ พ. . (2025). ระดับความฉลาดรู้ใหม่ในยุคดิจิทัลของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารเซนต์จอห์น (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 28(42), 211–226. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SJUJOURNAL/article/view/2508

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย