การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน
คำสำคัญ:
ความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ, กระบวนการคิดเชิงออกแบบ, แนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐานบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐานให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ก่อนและหลังการเรียนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับ แนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานและ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิด สร้างสรรค์เป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4/1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จำนวน 35 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 ได้มาโดยการสุ่มแบบเป็นกลุ่มเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐาน 2) แบบวัดความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ศิลปะ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการ วิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสถิติ t-test Dependent Samples
ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐาน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.12/81.34 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด 2) ความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .053) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 และ 4) ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานอยู่ในระดับมาก
Downloads
เอกสารอ้างอิง
นิตยา วงศ์ชู. (2555, ตุลาคม - ธันวาคม). “การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ เรื่อง การวาดภาพ ระบายสีของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้แบบส่งเสริมความคิด สร้างสรรค์. วารสารศึกษาศาสตร์, 35(4): 42-49.
บุษยา ธงนำทรัพย์. (2562). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการ จัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน เรื่อง พลังงานความร้อนของนักเรียนระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ประสพสุข ฤทธิเดช. (2557). การพัฒนาการดำเนินงานด้านความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน ของโรงเรียนบ้านแมตวิทยาคาร อำเภอเมืองร้อยเอ็ด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วันชัย ก่อนกำเนิด. (2557). ผลการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 5 สาระการเรียนรู้ศิลปะ กลุ่มทัศนศิลป์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาทัศนศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2558, ตุลาคม - ธันวาคม). “การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Based Learning: CBL).” วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้. 5(2): 31-32
ศิริรักษ์ พันธุ์เวียง. (2548). การพัฒนากิจกรรมการสอนตามแนวคิดพหุสัมผัสเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการวาดภาพระบายสีของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธณ์. (2537). เทคนิคการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์.กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร