การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน

ผู้แต่ง

  • ขจรศักดิ์ แฝงโกฏ
  • ปิยาพัชญ์ นิธิศอัครานนท์
  • ภูมิพงศ์ จอมหงษ์พิพัฒน์

คำสำคัญ:

ความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ, กระบวนการคิดเชิงออกแบบ, แนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐานให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ก่อนและหลังการเรียนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการเรียนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับ แนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานและ 4) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิด สร้างสรรค์เป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4/1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จำนวน 35 คน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 ได้มาโดยการสุ่มแบบเป็นกลุ่มเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐาน 2) แบบวัดความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ศิลปะ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการ วิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน การทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสถิติ t-test Dependent Samples

ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐาน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.12/81.34 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด 2) ความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .053) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 และ 4) ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานอยู่ในระดับมาก

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

นิตยา วงศ์ชู. (2555, ตุลาคม - ธันวาคม). “การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ เรื่อง การวาดภาพ ระบายสีของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้แบบส่งเสริมความคิด สร้างสรรค์. วารสารศึกษาศาสตร์, 35(4): 42-49.

บุษยา ธงนำทรัพย์. (2562). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการ จัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน เรื่อง พลังงานความร้อนของนักเรียนระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ประสพสุข ฤทธิเดช. (2557). การพัฒนาการดำเนินงานด้านความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน ของโรงเรียนบ้านแมตวิทยาคาร อำเภอเมืองร้อยเอ็ด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วันชัย ก่อนกำเนิด. (2557). ผลการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 5 สาระการเรียนรู้ศิลปะ กลุ่มทัศนศิลป์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาทัศนศิลปศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2558, ตุลาคม - ธันวาคม). “การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity - Based Learning: CBL).” วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้. 5(2): 31-32

ศิริรักษ์ พันธุ์เวียง. (2548). การพัฒนากิจกรรมการสอนตามแนวคิดพหุสัมผัสเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการวาดภาพระบายสีของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธณ์. (2537). เทคนิคการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์.กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-05

รูปแบบการอ้างอิง

แฝงโกฏ ข., นิธิศอัครานนท์ ป. ., & จอมหงษ์พิพัฒน์ ภ. . (2025). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน. วารสารเซนต์จอห์น (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 28(42), 126–139. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SJUJOURNAL/article/view/2496

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย