พุทธบูรณาการเพื่อการพัฒนาสมรรถนะ พระธรรมวิทยากรในสังคมดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะ พระธรรมวิทยากรในสังคมยุคดิจิทัล 2) ศึกษาปรัชญาหลังนวยุคและหลักพุทธธรรม ว่าด้วยการพัฒนาสมรรถนะ 3) พุทธบูรณาการเพื่อการพัฒนาสมรรถนะพระธรรม วิทยากรในสังคมยุคดิจิทัล 4) สร้างองค์ความรู้ใหม่และรูปแบบพุทธบูรณาการเพื่อ การพัฒนาสมรรถนะพระธรรมวิทยากรในสังคมยุคดิจิทัล งานวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเชิงเอกสาร ภายใต้กระบวนการศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน เพื่อนำไปสู่การสร้างองค์ความรู้ใหม่ทางปรัชญาและพระพุทธศาสนา
ผลการวิจัยพบว่า พระธรรมวิทยากรถือว่าเป็นพระหนุ่มที่มีกุศลเจตนาในการ มุ่งมั่นทำงานด้านการเผยแผ่คำสอนของพระพุทธศาสนา มีรูปแบบการทำงานเชิงรุก โดยนำปรัชญาหลังนวยุคเป็นเครื่องมือเพื่อให้เข้าใจความเปลี่ยนแปลง หลักพุทธธรรมเป็นกลไกนำมาใช้คือ หลักไตรสิกขา มีศีล สมาธิและปัญญา หลักภาวนา 4 คือ 1. การพัฒนาสุขภาวะทางกาย 2. การพัฒนาสุขภาวะทางสังคม 3. การพัฒนาสุขภาวะทางจิตใจ และ 4. การพัฒนาสุขภาวะทางปัญญา การพัฒนาสมรรถนะพระธรรมวิทยากรในสังคมยุคดิจิทัลบูรณาการด้วยความเข้าใจในพุทธวิธีการสอนอย่างมีความแจ่มแจ้ง จูงใจ หาญกล้าและร่าเริง อีกทั้งต้องมีความ พร้อมทั้งด้านคุณวุฒิ คุณสมบัติ คุณภาพ และคุณลักษณะของผู้ที่จะนำหลักธรรม ไปเผยแผ่ ซึ่งเป็นหลักการของการถึงพร้อมด้วยวิชชาจรณะ คือ มีทั้งความรู้และ การประพฤติปฏิบัติ มุ่งการเผยแผ่สู่เป้าหมายของการทำให้ผู้เข้าร่วมจากการพัฒนา สมรรถนะของพระธรรมวิทยากรมีความสุข สามารถพัฒนาตนเองจนนำไปสู่ การหลุดพ้นจากความทุกข์ได้ องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยนี้คือ CEKSA Model