พุทธบูรณาการคุณค่าภูมิพลังทางวัฒนธรรม เพื่อการเสริมสร้างบทบาทพระสงฆ์ไทยในการพัฒนาชุมชน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษามโนทัศน์เกี่ยวกับการเสริมสร้างบทบาทพระสงฆ์ไทยในการพัฒนาชุมชนโดยการใช้คุณค่าภูมิพลังทางวัฒนธรรมเป็นฐาน 2) ศึกษาปรัชญาหลังนวยุคและหลักพุทธธรรมว่าด้วยภูมิพลังทางวัฒนธรรม ในการพัฒนาชุมชน 3) พุทธบูรณาการคุณค่าภูมิพลังทางวัฒนธรรมเพื่อการเสริมสร้างบทบาทพระสงฆ์ไทยในการพัฒนาชุมชน 4) สร้างองค์ความรู้ใหม่ และรูปแบบพุทธบูรณาการคุณค่าภูมิพลังทางวัฒนธรรมเพื่อการเสริมสร้างบทบาท พระสงฆ์ไทยในการพัฒนาชุมชน งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการวิจัยเชิงเอกสาร ภายใต้กระบวนการศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน เพื่อนำไปสู่การสร้างองค์ความรู้ใหม่ทางปรัชญาและพระพุทธศาสนา
ผลการวิจัยพบว่า พระสงฆ์มีความสำคัญต่อการพัฒนาสังคมและเป็นที่ยอมรับจากประชาชน เป็นสื่อกลางในการชักจูงประชาชนเข้าร่วมในการพัฒนาชุมชนของตนเองด้วยความเต็มใจ โดยเฉพาะการนำคุณค่าภูมิพลังทางวัฒนธรรม อันเป็นวิถีชีวิตที่สอดรับตามแนวทางพระพุทธศาสนา โดยการนำหลักพลธรรม 4 อันประกอบด้วยปัญญาพละ วิริยพละ อนวัชชพละ และสังคหพละ และหลักฆราวาสธรรม 4 อันประกอบด้วยสัจจะ ทมะ ขันติ และ จาคะ มาเป็นกลไกในการพัฒนาชุมชนพุทธบูรณาการในภูมิพลังทางวัฒนธรรม ทำให้เกิดคุณค่าเชิงสัจธรรม การเกิดปัญญาพัฒนาคุณภาพชีวิตที่มีความเห็นถูกต้องคุณค่าเชิงศีลธรรม ด้วยการนำกิจกรรมพัฒนาตนเองในหลักศีล คุณค่าเชิงจริยธรรม การปฏิบัติให้เป็นผู้มีความเสียสละ มีความกตัญญูกตเวที มีความสามัคคีและคุณค่าเชิงสุนทรียธรรม อันเป็นความงดงามจากการได้พัฒนาคุณภาพจิตใจ มองเห็นความเป็นเพื่อนมนุษย์ร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย แล้วดำรงตนด้วยความไม่ประมาทในชีวิต องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัยนี้คือ BCV(CD) = WANMAO Model