การสร้างสรรค์บทเพลงรองเง็งสำหรับวงเครื่องสายห้าชิ้น
คำสำคัญ:
วงเครื่องสายสากลชิ้น , รองเง็ง, เพลงพื้นบ้านภาคใต้บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสรรค์บทเพลงพื้นบ้านภาคใต้สำหรับวงเครื่องสายสากลห้าชิ้น โดยพัฒนาทำนองเพลงปูโจ๊ะปีซัง จากบันทึกเสียงต้นฉบับของ ขาเดร์ แวเด็ง ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้าน) และนำมาเรียบเรียงเสียงใหม่ตามหลักทฤษฎีการเรียบเรียงเสียงประสานสำหรับวงเครื่องสายสากล
ผลการวิจัยพบว่า การเรียบเรียงเสียงประสานสำหรับวงเครื่องสายสากลห้าชิ้น จำเป็นต้องอาศัยองค์ความรู้ทางทฤษฎีดนตรีและการเรียบเรียงเสียงประสานควบคู่กับความเข้าใจเชิงปฏิบัติการด้านเทคนิคเครื่องสายสากล ทั้งในเรื่องช่วงเสียง เทคนิค รวมถึงการจัดวางบทบาทของแต่ละแนวเครื่องดนตรีให้เกิดความสมดุลเชิงโครงสร้างเสียง นอกจากนี้การเรียบเรียงยังต้องคงอัตลักษณ์สำคัญของดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ โดยเฉพาะลักษณะจังหวะ ลีลาและสำเนียงทางดนตรี
เอกสารอ้างอิง
Khanthasiri K. (2007). duriyāngkhasin tawantok. [Foundations of Western Art Music]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Sukhawatana K. (2011). sangkhīt niyom wādūai khrư̄angdontrī khō̜ng wong duriyāng. [On Western Music: A Musicological Perspective]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Bindsan B. (2011). dontrī phāk tai sinlapin kān thāithō̜t khwāmrū phithīkam læ khwām chư̄a [Southern Thai Music: Artists, Ritual Knowledge, and Belief Transmission]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Phancharoen N. (2008). kān khīan sīang prasān sī nǣo . [Four-Part Harmony]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Phuchadaphirom P. (2011). watthanatham banthœ̄ng phāk tai. [The Entertainment Culture of Southern Thailand]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Samuel Adler. (1982). The Study of Orchestration. New York: W. W. Norton & Company.
Lee Ching Ching. (1995). In Preparation For The Theory Exams. Malaysia: Rhythm Mp SDN.BHD.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
