การเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ตามหลักวุฒิธรรม 4

Main Article Content

ศักดิ์โสภณ สุขอ้วน

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ตามหลักวุฒิธรรม 4 เนื่องจากว่า ความเปลี่ยนแปลงของโลกในยุคปัจจุบันส่งผลให้การจัดการศึกษาต้องปรับเปลี่ยนจากการถ่ายทอดเนื้อหาความรู้ไปสู่การพัฒนาทักษะที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต การยกระดับคุณภาพการศึกษาให้สำเร็จได้นั้นจำเป็นต้องพัฒนาสมรรถนะครู 6 ด้าน ได้แก่ การบริหารจัดการหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ การพัฒนาผู้เรียน การบริหารจัดการชั้นเรียน การวิเคราะห์ สังเคราะห์ และการวิจัยเพื่อพัฒนาผู้เรียน ภาวะผู้นำครู และการสร้างความสัมพันธ์และความร่วมมือกับชุมชน เพื่อให้ครูสามารถจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกที่ตอบสนองต่อทักษะในศตวรรษที่ 21 (3Rs และ 8Cs) ของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ การบูรณาการหลักวุฒิธรรม 4 อันประกอบด้วย สัปปุริสสังเสวะ สัทธัมมสวนะ โยนิโสมนสิการ และธรรมานุธรรมปฏิบัติ มาเป็นฐานในการเสริมสร้างสมรรถนะ จะช่วยให้ครูมีกระบวนการแสวงหาความรู้จากกัลยาณมิตร มีการรับฟังและคัดกรองข้อมูลข่าวสารอย่างตั้งใจ มีการคิดวิเคราะห์และสะท้อนคิดเชิงเหตุผล ตลอดจนสามารถนำความรู้ไปปฏิบัติการสอนที่สอดคล้องกับบริบทของผู้เรียนและสถานการณ์จริง การเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครู ประกอบด้วย การสร้างเครือข่ายทางวิชาชีพ การเข้าถึงข้อมูลความรู้ใหม่ การสะท้อนคิดและพัฒนานวัตกรรม และการปฏิบัติการสอนที่เป็นเลิศ ซึ่งจะช่วยให้เกิดความมั่นคงทางสติปัญญาและจริยธรรมของครูไทย ส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาผู้เรียนให้มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์และมีความพร้อมในการเผชิญความท้าทายในอนาคตได้อย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุขอ้วน ศ. (2026). การเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ตามหลักวุฒิธรรม 4 . วารสารวิรุฬห์ศาสตร์ปริทัศน์, 2(1), 16–26. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JWR/article/view/3916
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: 21 เซ็นจูรี่.

Barber, M., & Mourshed, M. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top. London: McKinsey & Company.

Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance. New York: John Wiley & Sons.

McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for “intelligence”. American Psychologist, 28(1), 1-14.

Office of the Education Council. (2562). The study of competency-based education system. Bangkok: Prikwan Graphic.

Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. New York: John Wiley & Sons.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.