Guidelines for Promoting Positive Behavior among Children and Adolescents by Parents in Mueang Songkhla District, Songkhla Province
Keywords:
พฤติกรรมเชิงบวกของเด็กและเยาวชน , พฤติกรรมของผู้ปกครอง, แนวทางการส่งเสริม , การขัดเกลาทางสังคม , การเรียนรู้ทางสังคมAbstract
The research on “Guidelines for Promoting Positive Behavior among Children and Adolescents by Parents in Mueang Songkhla District, Songkhla Province” aims to study the behavioral characteristics of parents that affect children and youth, the factors influencing parental behavior and positive behavior in children and youth, and the guidelines for promoting positive behavior. The study collected quantitative data from 396 parents and qualitative data from interviews with 5 teachers and personnel. The results show that most parents exhibit nurturing behavior, love, care, and learning support, which positively influence children’s behavior. Key factors include good family communication, being a positive role model, and spending quality time together. The proposed guidelines emphasize fostering a warm family atmosphere, encouraging parental participation in children’s activities, and applying positive reinforcement methods continuously.
References
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice Hall.
Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. Journal of Early Adolescence, 11(1), 56–95.
Erikson, E. H. (1968). Identity: Youth and crisis. W. W. Norton & Company.
Grusec, J. E., & Hastings, P. D. (2015). Handbook of socialization: Theory and research (2nd ed.). Guilford Press.
Montessori, M. (1967). The absorbent mind. Holt, Rinehart and Winston.
ชุติมาภรณ์ ค้าขาย. (2562). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมเด็กและเยาวชน. วารสารสังคมศาสตร์, 10(2), 45–60.
ภาคิน จันโทมา. (2564). การเลี้ยงดูเชิงบวกกับพัฒนาการและพฤติกรรมของเด็กปฐมวัย. วารสารการศึกษาปฐมวัย, 15(1), 23–38.
นิภา แก้วศรีงาม. (2547). ความคิดเชิงบวกพึงคิดว่าทุกปัญหามีทางออกไม่ใช่ทุกทางออกเป็นปัญหา. วารสารวงการครู, 1(12), 76 - 78.
สนธยา พลศรี. (2547). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 5).กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
กรมการปกครอง. (2565). สถิติจำนวนการจดทะเบียนหย่าแยกรายจังหวัด. กระทรวงมหาดไทย. น. 1
วฤษสพร ณัฐรุจิโรจน์. (2560). ครอบครัวทางเลือกและการคงอยู่ของสถาบันครอบครัว. Veridian E-Journal,Silpakorn University, 10(2), 1817–1827.
Mosby. (2009). ได้นิยามคำว่าครอบครัวคือ สถาบันพื้นฐานของสังคมที่ประกอบด้วยสามีภรรยาและหมายความรวมถึงลูกด้วย. [พจนานุกรมศัพท์แพทยศาสตร์มอสบี้]. Elsevier/Mosby. น.8
สมใจ วงศ์สุฤทธิ์. (2566) ประสิทธิผลของโปรแกรมพัฒนาทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกบังคับ.วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 29(2), 1686-1442
เซลิกแมน. (2020). พฤติกรรมเชิงบวก เป็นผลที่เกิดจากการพัฒนาทัศนคติเชิงบวกและ การสร้างความสุขที่แท้จริง. วารสารมนุษยศาสตร์, 41(3) มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์
ชิกมุนด์ ฟรอยด์. (2559). พฤติกรรมของบุคคลเป็นผลมาจากแรงขับพื้นฐาน. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 4(3),8.
Mosby. (2009). ได้นิยามคำว่าครอบครัวคือ สถาบันพื้นฐานของสังคมที่ประกอบด้วยสามีภรรยาและหมายความรวมถึงลูกด้วย.พจนานุกรมศัพท์แพทยศาสตร์มอสบี้ Elsevier/Mosby. (8),8
เทอดศักดิ์ เดชคง. (2548). จากความฉลาดทางอารมณ์สู่สติและปัญญา มติชน.10(18)
กรมการปกครอง. (2565). สถิติจำนวนการจดทะเบียนหย่าแยกรายจังหวัด. กระทรวงมหาดไทย.(1)
