การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง

ผู้แต่ง

  • นงลักษณ์ พันธุ์ธนะพฤฒ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
  • พระยอดคม ชัยนิรัติศัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

สังคหวัตถุ, การมีส่วนร่วมทางการเมือง, ประชาธิปไตย, ปรัชญาพุทธศาสนา, การพัฒนาสังคม

บทคัดย่อ

การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ได้แก่ ทานะ ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา ในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองในสังคมประชาธิปไตย โดยเน้นบทบาทของผู้นำ ชุมชน และภาคประชาชน ในการสร้างความเข้าใจ ความไว้วางใจ และความร่วมมือระหว่างกัน งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 อย่างเป็นระบบสามารถส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยช่วยลดความขัดแย้ง เพิ่มการสื่อสารที่สร้างสรรค์ และสร้างบรรยากาศแห่งความร่วมมือที่ยั่งยืน งานวิจัยนี้จึงเสนอแนวทางเชิงนโยบายและการพัฒนาองค์ความรู้เพื่อสนับสนุนการสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองที่เข้มแข็งและมีคุณภาพในระบอบประชาธิปไตยไทย

เอกสารอ้างอิง

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2547). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. (2564). รายงานสถานการณ์การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

สุรีย์ สุขะนินทร์. (2558). การประยุกต์ใช้หลักธรรมทางพุทธศาสนาเพื่อเสริมสร้างธรรมาภิบาลในระบบราชการไทย. วารสารธรรมศาสตร์, 34(2), 45–60.

สุรีย์ สุขะนินทร์. (2558). การประยุกต์ใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนาในการบริหารจัดการภาครัฐ. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 55(1), 85–102.

Almond, G. A., & Verba, S. (1963). The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations. Princeton University Press.

Buddhadasa Bhikkhu. (2005). Dhammic Socialism (4th ed.). Bangkok: Suan Mokkh Publications.

Chanyapate, C., & Santikaro. (2005). Buddhist Social Ethics: A Comparative and Historical Approach. Bangkok: Thai Interreligious Commission for Development.

Dahl, R. A. (1989). Democracy and its critics. New Haven: Yale University Press.

Goleman, D., Boyatzis, R., & McKee, A. (2013). Primal Leadership: Unleashing the Power of Emotional Intelligence (10th Anniversary ed.). Harvard Business Review Press.

Habermas, J. (1984). The Theory of Communicative Action: Reason and the Rationalization of Society (Vol. 1). Beacon Press.

Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster.

Queen, C. S. (2000). Engaged Buddhism in the West. Boston: Wisdom Publications.

Sivaraksa, S. (1992). Buddhism and Social Justice. Bangkok: Sathirakoses-Nagapradipa Foundation.

ไฟล์ประกอบ

เผยแพร่แล้ว

21-04-2025

รูปแบบการอ้างอิง

พันธุ์ธนะพฤฒ น. ., & ชัยนิรัติศัย พ. . (2025). การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง. BUDDHO, 4(2), 34–47. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/Buddho/article/view/1726

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัยต้นฉบับ
Bookmark and Share