ปฏิบัตินิยมกับเป้าหมายของพรหมจรรย์ ว่าด้วยบทสนทนาของพระปุณณมันตานีบุตรกับพระสารีบุตรในรถวินีตสูตร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปรัชญาปฏิบัตินิยมและเป้าหมายของพรหมจรรย์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการวิเคราะห์บทสนทนาระหว่างพระปุณณมันตานีบุตรกับพระสารีบุตรในรถวินีตสูตร ซึ่งมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุ "อนุปาทาปรินิพพาน" อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการประพฤติพรหมจรรย์ บทความนี้ได้นำเสนอการเปรียบเทียบระหว่างแนวคิดปฏิบัตินิยมตะวันตกกับพุทธปรัชญา เพื่อแสดงให้เห็นถึงความคล้ายคลึงและความแตกต่างในมุมมองด้านการปฏิบัติและเป้าหมายของชีวิต การปฏิบัติพรหมจรรย์ไม่เพียงแต่เน้นการลดละอุปาทาน แต่ยังเป็นการฝึกฝนตนเองให้เข้าถึงความบริสุทธิ์ทางจิตใจและปัญญา อุปมาได้กับการเดินทางไกลที่ต้องอาศัยยานพาหนะหลายคันกว่าจะไปถึงจุดหมายปลายทาง การเดินทางนี้สะท้อนถึงวิสุทธิ 7 ขั้น ซึ่งเปรียบเสมือนการเปลี่ยนรถแต่ละผลัดเพื่อขจัดอุปสรรคทางจิตใจให้หมดไปทีละขั้นตอน บทความยังชี้ให้เห็นว่าหลักปรัชญาปฏิบัตินิยมมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการดำเนินชีวิตที่มีคุณค่าและความสมดุล ข้อค้นพบสำคัญคือการที่แนวคิดนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเน้นการปฏิบัติที่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีต่อทั้งจิตใจและสังคม การบรรลุเป้าหมายในพระพุทธศาสนาไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับการดับทุกข์ แต่ยังเน้นถึงการสร้างปัญญาที่นำไปสู่การเข้าถึงพระนิพพาน