Public Relations and Administrative Management of Educational Institutions under the Kalasin Secondary Educational Service Area Office
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: (1) examine the level of public relations administration in educational institutions; (2) investigate the level of school administration of administrators; and (3) analyze the relationship between public relations administration and school administration among administrators under the Secondary Educational Service Area Office Kalasin. The sample group consisted of 175 participants, including school administrators, personnel responsible for the four main administrative divisions, and teachers or public relations officers. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table.
The research instrument was a questionnaire. The statistical methods employed for data analysis included mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation coefficient.The results were as follows: 1) The overall level of public relations management in educational institutions was at a relatively high level. When analyzed by aspect, the evaluation aspect showed the highest mean, followed by problem identification, implementation and communication, and planning, respectively. 2) The overall level of school administration was at a relatively high level. In terms of specific areas, personnel administration had the highest mean, followed by general administration, budget administration, and academic administration, respectively. 3) The multiple regression analysis revealed a positive correlation between public relations management and school administration. The multiple correlation coefficient (R) was 0.906, and public relations management could explain 82% (R2 = 0.820) of the variance in school administration among administrators under the Secondary Educational Service Area Office of Kalasin, which was statistically significant at the 0.01 level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวทางปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: ที.เอส. บี.โปรดักส์
กฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ.2550. (2550, 16 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 24 ก. หน้า 29-33
ดวงแก้ว จันทรสูตร. (2554). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนคาทอลิกสังกัดฝ่ายการศึกษาอัครสังฆณฑลกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, กรุงเทพฯ
ณภัทร สกุลหงส์. (2557). ปัจจัยที่ส่งเสริมและพัฒนาการประชาสัมพันธ์ภายในมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. กรุงเทพฯ: แผนกประชาสัมพันธ์ กองกลาง มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยทางการศึกษา เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยทองสุข.
เตือนตา อวยสวัสดิ์. (2541). การศึกษาปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการบริหารงานประชาสัมพันธ์โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 12. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. ชลบุรี: บัณฑิต-วิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา
ทวีวัฒน์ อินทรประเสริฐ. (2559). การปฏิบัติงานตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิตค.ม.), มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, จันทบุรี
ทาลินี แตรรูปวิไล. (2560). รูปแบบการบริหารการประชาสัมพันธ์ของวิทยาลัยเทคโนโลยีธุรกิจการอาหารไทยและนานาชา. วิทยานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพมหานคร:มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ธงชัย สันติวงษ์; และ ชัยยศ สันติวงษ์. (2535). พฤติกรรมบุคคลในองค์การ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เจริญพัฒน์
นิพนธ์ สุนทโรทก. (2561). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์โรงเรียน กรณีศึกษา โรงเรียนสตรีราชินูทิศ จังหวัดอุดรธานี. การศึกษาค้นคว้าอิสระ นศ.ม. นนทบุรี: หาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
นงลักษณ์ สุทธิวัฒนพันธ์. (2556). พูด คิด ทำ ประชาสัมพันธ์อย่างไรให้โดนใจผู้รับ. กรุงเทพฯ: บุ๊คส์ทูยู
ประทีป รักธรรม. (2561, มกราคม-เมษายน). การบริหารงานประชาสัมพันธ์ สถาบันอุดมศึกษาเอกชนภาคกลางตอนล่าง เขตกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. 7 (1): 71-82
พรทิพย์ เฟื่องฟุ้ง. (2542). ปัญหาและแนวทางแก้ปัญหางานประชาสัมพันธ์โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เขตการศึกษา 12. วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. ชลบุรี: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา
ภาควิชาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2557). หลักการ ปัญหาและกรณีศึกษาด้านการประชาสัมพันธ์. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2564, จาก http://e-book.ram.edu/e-book/inside/html/dlbook.asp?code=PU403
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2557). เอกสารการสอนชุดวิชาการบริหารงานประชาสัมพันธ์.สาขาวิชานิเทศศาสตร์. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
วินัย คำวิเศษ ; และ กฤษณะ ดาราเรือง. (2561, มกราคม-เมษายน). การบริหารจัดการที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สำนักงานศึกษาธิการภาค 2 กระทรวงศึกษาธิการ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.14 (1) : 221-222
วิโรจน์ สารรัตนะ.(2555). แนวคิด ทฤษฎีและประเด็นเพื่อการบริหารทางการศึกษา.กรุงเทพฯ:ทิพยวิสุทธิ
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2553). การประชาสัมพันธ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิริวรรณ จุลทับ. (2558, กรกฎาคม-ธันวาคม). การศึกษากลยุทธ์การประชาสัมพันธ์เชิงรุกของสถาบันอุดมศึกษา เขตภูมิศาสตร์ภาคใต้. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 2(2): 157-158
ศิริ ถีอาสนา. (2557). เทคนิคการจัดการคุณภาพแนวใหม่ : แนวคิด หลักการสู่การบริหารจัดการคุณภาพการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ศิริชัย โอมฤก. (2557). เทคนิคการจัดการคุณภาพแนวใหม่ : แนวคิด หลักการสู่การบริหารจัดการคุณภาพการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
สนั่น บุญเลิศ. (2561). การเปรียบเทียบบริหารงานประชาสัมพันธ์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. ปทุมธานี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยปทุมธานี
สมคิด มาวงศ์. (2554). การศึกษาการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารโรงเรียนตามความคิดเห็นของครู สังกัดโรงเรียนเทศบาลในจังหวัดระยอง จันทบุรีและตราด(วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต ค.ม.), มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, จันทบุรี
สมคิด บางโม. (2552). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์
สมชาย ภู่สุโข. (2542). การบริหารงานประชาสัมพันธ์โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์สมาคมวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2554). การประชาสัมพันธ์หน่วยงานของรัฐ. จาก file:///C:/Users/W10/Downloads/Documents/09 บทที่2.pdf.
สราวุฒิ จบศรี. (2560). หลักการและวัตถุประสงค์การประชาสัมพันธ์. ปทุมธานี: คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
สิทธิพร นิยมศรีสมศักดิ์. (2557, ตุลาคม-มีนาคม). การบริหารโรงเรียน: ความกลมกลืนระหว่างองค์การราชการกับองค์การวิชาชีพ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา. 8 (1) : 1-3
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2554). หลักการ ทฤษฎี และแนวปฏิบัติทางการบริหารการศึกษา (เอกสารประกอบการสอนวิชา 0501 - 701). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สุวิทย์ หอมสมบัติ. (2565). การพัฒนารูปแบบการประชาสัมพันธ์ที่มีประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2558). คู่มือการปฏิบัติงาน กระบวนงานประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
หวน พินธุพันธ์. (2553). การบริหารสถานศึกษาด้านการสร้างความสัมพันธ์กับชุมชน. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2568, จาก http://www.facstaff.swu.ac.th.
อรุณรัตน์ ชินวรณ์. (2553). สื่อประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อลิสา มะเซ็ง. (2557, กรกฎาคม-ธันวาคม). แนวทางการพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 1(2): 1-9
Hoy, W. K. a. C. G., Miskel,. (2001). Educational Administration : Theory, Research and Practice. Mc Graw: Hill International Edition
Krejcie, R. V.; & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3): 607-610
Nielsen, Mckinsey Company. (2011). What is Social Media Use For. New York: Author