Social situational factors and the pursuit and utilization of knowledge by teachers in vocational colleges under the Office of the Vocational Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research findings revealed the following 1) The overall level of social situational factors was high. When considering each aspect individually, the highest factor was having good role models, followed by the internal atmosphere of the institution, and the lowest was access to social media. 2) The overall level of knowledge seeking and utilization was high. When analyzed by dimension, the highest was knowledge-seeking behavior to enhance professional development and quality of life, followed by knowledge-utilizing behavior to enhance professional development and quality of life.3)There was a statistically significant positive moderate correlation between social situational factors and knowledge seeking and utilization among vocational college teachers under the Office of the Vocational Education Commission, at the 0.01 level of significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
จันทรา พรมมี. (2544). จิตลักษณะและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมใฝ่รู้ของครูประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น
จิราพร เซ็นหอม (2562)การพึ่งตนเองของนักเรียนการศึกษานอกระบบในกรุงเทพมหานคร,หลักสูตร การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัยพะเยา
ชุลีวรรณ สุวิสุทธิ์. (2561). การใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อการสื่อสารในองค์การและความทุ่มเทในการทำงาน ที่พยากรณ์ผลการปฏิบัติงานของบุคลากรในหน่วยงานสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
ณัฐสิฏ รักษ์เกียรติวงศ์. (2559). การปฏิรูปอาชีวศึกษาของประเทศไทย. สถาบันวิจัยเพื่อการ. พัฒนาประเทศ (ทีดีอาร์ไอ) ม.ป.พ.
ดวงกมล ทรัพย์พิทยากร. (2547) ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการใช้อินเทอเน็ตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์:กรุงเทพฯ
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2547). บทปริทัศน์ : พฤติกรรมจริยธรรม. วารสารจิต พฤติกรรมศาสตร์ : ระบบพฤติกรรมไทย 1(1), 169-184.
ธีรวุฒิบุณยโสภณ. (2555). แนวทางการพัฒนาการอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีของประเทศไทยในทศวรรษหน้า. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 1(1).
นิภาพร โชติสุดเสน่ห์. (2545). ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม), สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ในตะวัน กำหอม.(2559).การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข.
ปรัชญานันท์ นิลสุข. (2545). กระบวนการเรียนรู้ การเชื่อมโยงและรูปแบบการสอนผ่านเว็บที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การแก้ปัญหาและถ่ายโยงการเรียนรู้. วารสารวิทยบริการ. (มกราคม-เมษายน 2545): 19-29.
พนิดา แสงโสด และสุภาพร ตันติสันติสม. (2560). “พฤติกรรมและแรงจูงใจในการใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ ของบุคลากรกรมประชาสัมพันธ์ ในกรุงเทพมหานคร”. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย. 12(1): 39-51.
พรพรรณ อุทัยวี. (2544). ตัวบ่งชี้ทางจิตสังคมของพฤติกรรมใฝ่รู้ในนักศึกษาครู. วิทยานิพนธ์ศึกษา. ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พิพัฒน์ ศรไพบูลย์. (2563). รูปแบบการพัฒนาการทำงานอย่างอุทิศตนของข้าราชการครู สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา
วิจารณ์พานิช. (2547). โรงเรียนแห่งคุณภาพและการสร้างสรรค์กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
วิลาวัลย์ มาคุ้ม. (2549). การพัฒนาตัวบ่งชี้การจัดการความรู้ของครูในสถานศึกษา. ขั้นพื้นฐาน สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิศรุต ตันติพงศ์อนันต์ และอังคณา ใจเหิม (2563) จตคติและพฤติกรรมการค้นคว้าหาความรู้ของนักศึกษาผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารพุทธจิตวิทยา
ศุภวดี บุญญวงศ์. (2558). “การแนะแนวในฐานะวิชาชีพชั้นสูง”. เอกสารการสอนชุดวิชาประสบการณ์วิชาชีพการแนะแนว หน่วยที่ 1-7. (หน้า 1-66). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศุภวดีบุญญวงศ์, และคณะ. (2552). ปัจจัยเชิงเหตุและผลของพฤติกรรมครูในกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะที่พึงประสงค์. รายงานการวิจัย ทุนสนับสนุนการวิจัยจากงบประมาณ แผ่นดิน, มหาวิทยาลัยทักษิณ, สงขลา.
สำนักพัฒนาสมรรถนะครูและบุคลากรอาชีวศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2557). คู่มือหลักสูตร พัฒนาครูฝึกในสถานประกอบการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนาสมรรถนะครูและ บุคลากรอาชีวศึกษา
Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Day, C. (1999). Developing Teachers: The Challenges of Lifelong Learning. London, UK: Falmer.
Endler, N., & Magnusson, D. (1976). Interactional Psychology and Personality. Washington, DC: Hemisphere.
Melo, A. J. , Hernandez-Maestro, R. M. , & Munoz-Gallego, P. A. (2017). “Service quality perception, online visibility, and business performance in rural lodging establishments”. Journal of Travel Reasearch,56 (2), 250-262.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (2004). The Essence of Innovation (with A. Katsumi). Tokyo: Nikkei BP.
Prapawadee Suebson and Naruemon Raksasuk. (2003). Main issue about information source In the information management seminar series. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
Senge, P. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday/Currency.
Sukarna Chakma (2563) IMPORTANCE OF RESKILLING AND UPSKILLING THE WORKFORCE, Sripatum Unviverstiy at Chonburi, Thailand
