Future-oriented characteristics, self-control, and ethical reasoning in relation to the ethical behavior of educational personnel at the Secondary Educational Service Area Office, Chonburi and Rayong
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) Study the levels of future orientation and self-regulation, as well as moral reasoning (mental-behavioral characteristics); 2)Study the level of ethical behavior in the workplace; and 3) Examine the relationship between future orientation, self-regulation, and moral reasoning with ethical behavior among educational personnel under the Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong. The sample group used in this study consisted of 385 educational personnel. The research instrument was a questionnaire. The statistics used for data analysis included frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient analysis.
The findings revealed that1)The overall level of future orientation, self-regulation, and moral reasoning (mental-behavioral characteristics) was high. When classified by sub-dimensions, all were at a high level. The highest was achievement motivation, followed by moral reasoning, and the lowest was belief in personal efficacy.2)The overall level of ethical behavior was also high. When classified by sub-dimensions, the highest was attitude, followed by values, and the lowest was morality. 3)The results of the multiple regression analysis showed that future orientation, self-regulation, and moral reasoning (mental-behavioral characteristics) had a statistically significant relationship with ethical behavior, with a correlation coefficient of 0.912. These variables could explain 87.80% of the variance in ethical behavior among the educational personnel (R²=0.878), with statistical significance at the 0.01 level. The hypothesis testing also confirmed that future orientation, self-regulation, and moral reasoning had a statistically significant relationship with ethical behavior at the 0.01 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 2561, มีนาคม 13 เข้าถึงจาก http://www.moe.go.
จำลอง นักฟ้อน(2558) หารบริหารงานทั่วไป.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.กรุงเทพ.
ชุติกาญจณ์ ทองทับ. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนในอำเภอเมืองชลบุรีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเขต 1. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฏฐิกา บูรณกูล. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์และค่านิยมในการทำงานกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของครูโรงเรียนเอกชน ในอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าแบบอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ.
ดรรชนี จิตคำรพ. (2561). แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการปฏิบัติงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 16. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 (น. 385-402) สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน และดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2559). ความเหลื่อมล้ำทางจิตสังคมของโอกาสการวิจัยที่เป็น ตัวทำนายที่สำคัญของประสิทธิผลในงานวิจัยของนักวิชาการไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัย แห่งชาติ.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน และเพ็ญแข ประจนปัจจนึก. (2520). จริยธรรมของเยาวชนไทย. (รายงานการ วิจัย). http://bsris.swu.ac.th/research_public.asp
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2544). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม การวิจัยและการพัฒนาบุคลากร ตําราขั้นสูงทาง สังคม พฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นีออน พิณประดิษฐ์ และคณะ. (2546). ตัวบ่งชี้ทางจิตสังคมของพฤติกรรมการทำงานในข้าราชการตำรวจ สังกัด ตำรวจภูธรภาค4. รายงานการวิจัยโครงการวิจัยแม่บท: การวิจัยและพัฒนาระบบพฤติกรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำ นักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
ในตะวัน กำหอม.(2559).การวิจัยการบริหารการศึกษา. โรงพิมพ์ทีคอม จังหวัดมหาสารคาม.วิทยาลัยทองสุข.
บรรณสรณ์ นรดี. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงพฤติกรรมของผู้บริหารสถานศึกษและแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกเพชรดองกำเม็ดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 4(3), 305-317.
บุรฉัตร จันทร์แดง.(2562)กรอบแนวคิดการวิจัยเชิงพฤติกรรมศาสตร์,คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต ). (2540). การศึกษาเพื่ออารยธรรมที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.
พิพัฒน์ ศรไพบูลย์ (2562)การวิจัยเพื่อสร้างเครื่องมือวัดพฤติกรรมการทำงานอย่างอุทิศตน และปัจจัยที่เกี่ยวข้องของข้าราชการครู สังกัดกรุงเทพมหานคร,สาขาการบริหารการศึกษา วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยพะเยา
มะรอฟี เจะเลาะ เก็จกนกเอื้อวงศ์ และพิชิต ฤทธิ์จรูญ.(2563). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการนิเทศภายในของผู้บริหารสถานศึกษากับขวัญและกำลังใจในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. 13(1), 145-157.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2545). จิตวิทยาสังคม: ทฤษฎีและการปฎิบัติการ.กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ สุวีริยาสาสน์
ศิวกานต์ ธิมาชัย.(2550) ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการพัฒนาตนให้รอบรู้ของข้าราชการครู สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษายโสธร เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏยโสธร
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ.2552-2561). กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.
สุธาสินี เพชรกระจ่าง (2559)พฤติกรรมผู้น าของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันต่อองค์การของครู สังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม,หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา ภาควิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
อมรรัตน์ ห่อพร่าม.(2559) ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบของข้าราชการครู สังกัด สานักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
Gardner, H. (2006). Multiple intelligences: New horizons in theory and practice. New York: Perseus Books.
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Smith, K. A. (1991). Active learning: cooperation in the college classroom. Edina, MN: Interaction Book Company.
Kagan, S. (1994). Cooperative Learning. San Clemente, CA: Resources for Teachers, Inc.
Kohlberg, L. (1964) Development of Moral Character and Moral Ideology. In: Hofmann, M.L., hOfmann, L.W., Eds., Review of Child Development Research. Russell Sage Foundation, New York.
