ประสิทธิภาพของโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมและสุขภาพจิตของทหารเกณฑ์ใหม่
คำสำคัญ:
การเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม, สุขภาพจิต, ทหารเกณฑ์ใหม่บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม และคะแนนเฉลี่ยสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมกิจกรรมกลุ่ม และเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยสุขภาพจิตระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรม กลุ่มตัวอย่างเป็นทหารกองประจำการเสนารักษ์ ผลัด 1/2567 จังหวัดลพบุรี ผู้วิจัยใช้วิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 16 คน และสุ่มอย่างง่ายจัดเป็นกลุ่มทดลอง 8 คน และกลุ่มควบคุม 8 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบวัดการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม แบบทดสอบดัชนีชี้วัดสุขภาพจิตคนไทยฉบับสั้น (TMHI-15) และโปรแกรมกิจกรรมกลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ทหารเกณฑ์ใหม่ที่เข้าร่วมโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มมีคะแนนเฉลี่ยการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม และคะแนนเฉลี่ยสุขภาพจิตสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และทหารเกณฑ์ใหม่การที่เข้าร่วมโปรแกรมกิจกรรมกลุ่ม และทหารเกณฑ์ใหม่ที่ไม่ได้เข้าร่วมโปรแกรมมีคะแนนสุขภาพจิตไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
กรมการสรรพกำลังกลาโหม. (2564). พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497. https://data.go.th/dataset/f665d03d-fd67-4b25-ae3d-137e9b4d3a42/resource/0c856a6a-f9b3-479e-931b-045cb945845d/download/...-..2497-.pdf
กรมแพทย์ทหารบก. (2564). คู่มือการดูแลสุขภาวะทางจิตใจกำลังพลกองทัพบกที่ปฏิบัติราชการสนามสำหรับหน่วยสายแพทย์. https://amed.rta.mi.th/main/download/upload/upload-20211118155531.pdf
ขจรศักดิ์ อินทเนตร และ ปราโมทย์ วงศ์สวัสดิ์. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเครียดของพลทหารกองประจำการใหม่หน่วยทหารแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(2), 231–240.
นิศารัตน์ ธีระวัฒนประสิทธิ์, จินตนา สรายุทธพิทักษ์, จักรี อย่าเสียสัตย์, และ ฉัตรชณา เพริศพริ้ง. (2566). ผลของโปรแกรมกิจกรรมทางกายโดยใช้การเรียนรู้ทางสังคมและอารมณ์เพื่อส่งเสริมสุขภาวะทางจิตและสังคมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 15(1), 141–150.
ปรินณา ขันทอง และ ชัยชนะ นิ่มนวล. (2554). ปัญหาสุขภาพจิตของพลทหารใหม่กองประจำการในสังกัดกองร้อยพลเสนารักษ์ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า. จุฬาลงกรณ์เวชสาร, 55(2), 181–192.
วีระ อินทรโสภา, ธัชชนันท์ อิศรเดช, และ สุรพล สุยะพรหม. (2565). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อสร้างขวัญกําลังใจของทหารเกณฑ์ในมณฑลทหารบกที่ 11. วารสารมจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 271–279.
สุภารัตน์ พัฒนแหวว. (2553). การพัฒนาโปรแกรมการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคมสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ภาษาต่างประเทศ
Allen, J. P., Narr, R. K., Nagel, A. G., Costello, M. A., & Guskin, K. (2021). The Connection Project: Changing the peer environment to improve outcomes for marginalized adolescents. Development and Psychopathology, 33(2), 647–657. https://doi.org/10.1017/S0954579419001731
Assessment Work Group. (2019). Student social and emotional competence assessment: The current state of the field and a vision for its future. Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning.
Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning. (2024). Strengthen adult SEL. https://schoolguide.casel.org/focus-area-2/overview/
Durlak, J. A., Mahoney, J. L., & Boyle, A. E. (2022). What we know, and what we need to find out about universal, school-based social and emotional learning programs for children and adolescents: A review of meta-analyses and directions for future research. Psychological Bulletin, 148, 765–782. https://doi.org/10.1037/bul0000383
Oliveira, S., Roberto, M., Veiga Simão, A. M., & Marques-Pinto, A. (2021). A meta-analysis of the impact of social and emotional learning interventions on teachers’ burnout symptoms. Educational Psychology Review, 33, 1143–1192. https://doi.org/10.1007/s10648-021-09612-x
Ren, J. J., Songsiengchai, S., & Yang, F. (2025). The impact of social-emotional learning (SEL) on the mental health and well-being of students at Henan University. International Journal of Education & Literacy Studies, 13(2), 666–674.
Taylor, R. D., Oberle, E., Durlak, J. A., & Weissberg, R. P. (2017). Promoting positive youth development through school-based social and emotional learning interventions: A meta-analysis of follow-up effects. Child Development, 88(4), 1156–1171. https://doi.org/10.1111/cdev.12864
Wigelsworth, M., Lendrum, A., Oldfield, J., Scott, A., ten Bokkel, I., Tate, K., & Emery, C. (2016). The impact of trial stage, developer involvement and international transferability on universal social and emotional learning program outcomes: A meta-analysis. Cambridge Journal of Education, 46(3), 347–376. https://doi.org/10.1080/0305764X.2016.1195791
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
