กระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษาและศึกษานิเทศก์ในการขับเคลื่อนรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ สู่การรักชาติ ศาสน์ กษัตริย์

ผู้แต่ง

  • จิณัฐตา สอนสังข์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
  • ญาณิศา บุญจิตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
  • จิรศักดิ์ แซ่โค้ว คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

คำสำคัญ:

การพัฒนาสมรรถนะครู, การรักชาติ ศาสน์ กษัตริย์, กระบวนการหนุนเสริม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการสนับสนุนในการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้สู่การรักชาติ ศาสน์กษัตริย์ 2) สร้างกระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษา และศึกษานิเทศก์ และ 3) ประเมินผลการนำกระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษา และศึกษานิเทศก์ ไปใช้ในการขับเคลื่อนรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้สู่การรักชาติ ศาสน์กษัตริย์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กับกลุ่มเป้าหมายจำนวน 43 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา ศึกษานิเทศก์ และครูในโครงการพัฒนาสมรรถนะครูมืออาชีพของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบที  ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัญหาหลักคือ ครูขาดความเข้าใจในการนำแนวคิดรักชาติ ศาสน์กษัตริย์สู่การปฏิบัติ และระบบการนิเทศยังไม่เข้มแข็ง ส่วนความต้องการสนับสนุนได้แก่ การอบรมเชิงปฏิบัติการด้านการสร้างนวัตกรรม การสนับสนุนทรัพยากร และการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่เข้มแข็ง 2) กระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษา และศึกษานิเทศก์ ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนหลัก ดังนี้ 2.1) การเตรียมความพร้อมและสร้างความเข้าใจร่วมกัน 2.2) การวางแผนการหนุนเสริมร่วมกัน 2.3) การดำเนินการหนุนเสริมและลงมือปฏิบัติ 2.4) การติดตามและประเมินผล และ 2.5) การสะท้อนคิดและปรับปรุงพัฒนา และ 3) ผลการประเมินสมรรถนะครู พบว่า มีคะแนนเฉลี่ยสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้สู่การรักชาติ ศาสน์กษัตริย์ หลังการใช้กระบวนการหนุนเสริมมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 82.33 อยู่ในระดับดีเยี่ยม และสูงกว่าก่อนการใช้กระบวนการหนุนเสริม มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 61.64 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนความพึงพอใจต่อกระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษา และศึกษานิเทศก์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.24

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แนวทางการดำเนินงานโครงการน้อมนำพระบรมราโชบายด้านการศึกษา ในหลวงรัชกาลที่ 10 สู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ธนพร เจริญพงศ์, สุภาวดี ศรีสวัสดิ์, และ พรทิพย์ จันทร์เจริญ. (2558). การบูรณาการการเรียนการสอนสิ่งแวดล้อมโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 10(2), 1-14.

มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. (2566). หลักสูตรพัฒนาสมรรถนะครูสู่มืออาชีพ ภายใต้ความร่วมมือทางวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏ 38 แห่ง. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. (2566). ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ. สืบค้นจาก https://sru.ac.th/philosophy-vision-missions/

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. (2565). คู่มือการปฏิบัติงานศึกษานิเทศก์. นครสวรรค์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการดำเนินงานโครงการน้อมนำพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 สู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Anchunda, H. Y. (2021). A teacher development model based on coaching and professional learning community (PLC) to enhance foreign teachers' effective teaching ability in Thailand. Kasetsart Journal of Social Sciences, 42(4), 932-939.

Andrade, S. W. (2022). Developing inclusion: A participatory action research of primary education for students with invisible disabilities in Thailand. International Journal of Technology and Inclusive Education, 11(1), 1771-1782.

Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163.

Kraft, M. A., Blazar, D., & Hogan, D. (2018). The effect of teacher coaching on instruction and achievement: A meta-analysis of the causal evidence. Review of Educational Research, 88(4), 547-588. doi:10.3102/0034654318759268

Phipps, A. (2022). Does monitoring change teacher pedagogy and student outcomes? (EdWorkingPaper No. 22-510). Providence, RI: Annenberg Institute for School Reform at Brown University.

Poonpon, K. (2021). Professional development needs of in-service English language teachers in Thailand. ThaiTESOL Journal, 34(2), 1-25. Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1332304.pdf

Semathong, S. (2023). Participatory action research to develop the teachers on classroom action research. Shanlax International Journal of Education, 10(2), 13-20.

Sriklaub, K. (2022). Teachers' experiences in a professional learning community: A study of collaborative learning, inquiry and reflective practice. Kasetsart Journal of Social Sciences, 43(2), 456-463.

Thawinwong, C. (2022). Teachers and participatory action research for developing learning environments. World Journal of Education, 12(3), 17-28.

Wongwanich, S. (2014). Needs for Thai teachers to become a reflective teacher. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 116, 1230-1235.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-01

รูปแบบการอ้างอิง

สอนสังข์ จ., บุญจิตร์ ญ., & แซ่โค้ว จ. . (2025). กระบวนการหนุนเสริมของผู้บริหารสถานศึกษาและศึกษานิเทศก์ในการขับเคลื่อนรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ สู่การรักชาติ ศาสน์ กษัตริย์. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 26(2), 226–243. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/SWU_JEd/article/view/2951