การเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการสินค้าคงคลัง ด้วยเทคนิค EOQ Modelและ Silver-Meal: กรณีศึกษาอุตสาหกรรมยานยนต์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิธีการสั่งซื้อที่เหมาะสมกับบริษัทกรณีศึกษา 2) วิเคราะห์หาปริมาณการสั่งซื้อสินค้าที่เหมาะสม สำหรับการลดต้นทุนในการสั่งซื้อสินค้า 3) เปรียบเทียบต้นทุนสินค้าคงคลังก่อนและหลังการนำเทคนิค EOQ Model และวิธี Silver-Meal มาประยุกต์ใช้

การวิจัยในครั้งนี้ผู้วิจัยศึกษาทั้งประชากร ได้แก่ สินค้าอุตสาหกรรมประเภทอุปกรณ์และอะไหล่รถยนต์ ทั้งหมด 200 รายการ ของบริษัทกรณีศึกษา (ไม่สามารถเปิดเผยชื่อบริษัท) เครื่องมือที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ เทคนิค EOQ Model และเทคนิค Silver-Meal โดยมีการจัดกลุ่มสินค้าตามลำดับความสำคัญของแต่ละรายการโดยใช้ข้อมูล 1 มกราคม พ.ศ. 2564 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564โดยใช้ทฤษฎี ABC Classification Analysis ได้สินค้าทั้ง 3 กลุ่มคือ กลุ่ม A จำนวน 54 รายการ กลุ่ม B จำนวน 65 รายการ และกลุ่ม C จำนวน 81 รายการ หลังจากนั้นนำสินค้าคงคลังเฉพาะกลุ่ม A มาคำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน (Variability Coefficient: VC) พบว่า มีสินค้าคงคลัง จำนวน 53 รายการที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน < 0.20 แสดงว่า รูปแบบความต้องการสินค้า มีลักษณะคงที่ สม่ำเสมอ จึงเหมาะกับเทคนิค EOQ Model และมีสินค้าคงคลังอีก 1 รายการ ที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวน > 0.20 แสดงว่า รูปแบบความต้องการสินค้ามีลักษณะไม่คงที่ไม่สม่ำเสมอ จึงเหมาะกับเทคนิค Silver-Meal ผลการศึกษาพบว่า การประยุกต์ใช้เทคนิค EOQ Model ทำให้ลดต้นทุนรวมสินค้าคงคลังลดลงได้ มากถึง 919,190.50 บาท และจากการประยุกต์ใช้เทคนิค Silver-Meal ทำให้ลดต้นทุนรวมสินค้าคงคลังลดลงได้ มากถึง 6,851.50 บาท ซึ่งจากการประยุกต์ใช้ทั้งสองเทคนิค สามารถลดต้นทุนสินค้าคงคลังไปได้ถึง 925,562.88 บาท คิดเป็นร้อยละ 52.32 ของต้นทุนแบบปัจจุบัน