การจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ดนตรีด้วยทฤษฎี 5 เกลียวรู้
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้, ประวัติศาสตร์ดนตรี, ทฤษฎี 5 เกลียวรู้บทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอการใช้ “ทฤษฎี 5 เกลียวรู้” ของรองศาสตราจารย์
ดร.ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์ โดยมุ่งนำเสนอการอธิบายทฤษฎีดังกล่าวและแนวทาง การนำไปประยุกต์ใช้ในบริบทการศึกษา ทำให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจเนื้อหาดนตรีทั้งในเชิงลึกและระบบ ซึ่งแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ส่วน คือ ขั้นตอนการเรียนรู้ตามทฤษฎี 5 เกลียวรู้ และการจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ดนตรีตามทฤษฎีนี้ ด้วยการยกตัวอย่างประวัติศาสตร์ดนตรีทั้งดนตรีไทยและดนตรีตะวันตก การประยุกต์ใช้ทฤษฎี 5 เกลียวรู้ช่วยให้ผู้เรียนมีความเข้าใจในเนื้อหาดนตรีอย่างลึกซึ้ง และช่วยพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และแสวงหาความรู้ที่เหมาะสมกับบริบทต่างๆ ซึ่งจะทำให้ผู้เรียนสามารถนำความรู้ไปใช้ในชีวิตจริงได้อย่างมีประสิทธิภาพ และช่วยเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้อย่างเป็นระบบ
เอกสารอ้างอิง
Bampenthan, T. (2012). Phonkhō̜ngwithīsō̜pprawatsātdontrītawantokbǣpphasomphasānthīmītō̜phonkānrīanrūkhō̜ngnak
sưksāparinyatrīwichāʻēkdontrī : Kranīsưksākānsō̜nprawatsātdontrībārok [Effect of using multiple teaching methods in Western
music history for undergraduate students majoring in music: A case study of Baroque music history teaching]. Master's thesis.
Chulalongkorn University.
Butthongthim, T., Silapachok, T., Kaehun, B., & Sroykudre, C. (2024). Kānsāngsannawatkamkānrīanrūdontrī
Dōichaibotphlēngsumniengphư̄nbānʻīsān [Creation of innovative music education using the Isan folk music song dialect]. Journal
of Music and Performing Arts, Khon Kaen University, 6(2), 90–115.
Ditdumrongsakul, T., & Pidokraj, D. (2024). Thitthānglaksūt Sin-dontrī Nairōng rīanradapmatthayomsưksātō̜nplāi [Direction of Art-Music
Program in High Schools]. Mahidol Music Journal, 7(1), 50–62.
Elliott, D. J. (1995). Music matters: A new philosophy of music education. Oxford : Oxford University Press.
Hall, G. (2003). Associative learning and representation: An introduction to the psychology of learning. Oxford : Oxford University Press.
Jamnongsarn, S. (2020). ʻĒkkasānprakō̜pkānsō̜nrāiwichā Dō̜tō̜sō̜sō̜ngrō̜isipʻet Prawatsātdontrīthai. Sākhāwichaduriyāngkhasātthailæʻēchīa
[Teaching materials for course DTS211: History of Thai music. Thai and Asian Music Department]. Bangkok : Faculty of Fine Arts,
Srinakharinwirot University.
Jullasawak, P., Jaksira, H., & Kaenamphol, P. (2024). Kānphatthanā kitkamdontrī tāmnǣokhit khō̜ngkhān ʻŌ̜fō̜ Dōichainithāndontrī
phư̄aphatthanākhwāmkhitsāngsan khō̜ng dekpathomwai [Development of music activities based on Carl Orff’s concept using
musical stories to develop creative thinking for early childhood]. Journal of Music and Performing Arts, Khon Kaen University, 6(2),
–150.
Kanthasiri, K. (2007). Duriyāngkhasitawantok (bư̄angton) [Western music theory (basic)]. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Laksana, R. (2024). Dontrīrǣkittipolthāngdontrīčhǣtnaiyukrǣkrim [Early jazz music influence in the initial phase]. Journal of Music and
Performing Arts, Khon Kaen University, 6(1), 37–60.
Laksita, K. (1995). Čhitwitthayākānrīanrū [Psychology of learning]. Bangkok: Thammasat University Press.
Nettl, B. (2015). The study of ethnomusicology: Thirty-three discussions 3rd ed. Champaign : University of Illinois Press.
Norsara, P. (2024). Dontrīsāngsansamrap dek čhāk ʻatlakphlēng phư̄nbān thaiphākklāng [Creative music for children from the identity of
Central Thai folk songs]. Journal of Fine and Applied Arts, Chulalongkorn University, 11(2), 190–204.
Phothikawin, T. (2020). Nǣothāngkānphatthanā kānrīankānsō̜n dontrī samrap rōngrīan matthayomsưksā ʻAmphœ̄ Bānglēn Čhangwat
Nakhō̜npathom [Guidelines for the development of high school music teaching in Bang Len District, Nakhon Pathom Province].
The Journal of Pacific Institute of Management Science, 6(1), 26–38.
Pidokradch, N. (2020). Tritdīphư̄a kānwǐchai læsāratthabot dontrī [Theory for research and music notation]. Lopburi: Nat Duriyang
Press.
Pongphat, S. (2010). Dontrītawantok yuk bārok læ yukkhlāsō̜sikō̜ [Baroque and classical Western music]. Bangkok: Chulalongkorn
University Press.
Rescorla, R. A. (1988). Pavlovian conditioning: It's not what you think it is. American Psychologist, 43(3), 151–160.
Rice, T. (2014). Ethnomusicology: A very short introduction. Oxford : Oxford University Press.
Sirikulwattana, S. (2023). Dontrīthai kap kromsomdetphrathep...: Wādūaikhwāmpenthai læ phrarātchaʻamnātnām chūang thotsawat
s–2010s [Thai music and Princess Maha Chakri Sirindhorn: Thai identity and royal influence from the 1970s to 2017]. Journal of
History, Chiang Mai University, 1(1), 113–142.
Srithong, T. (2021). Kānthāi thō̜t dontrīthai rūpbǣp ʻŌ̜nailai tāmnǣokhit THONG MODEL [Transmission of Thai music online based on
the THONG MODEL]. Bansomdej Music Journal, 3(2), 75–84.
Sutthachit, N. (2019). Prawatdontrīthai sưksā: Mummō̜ngthāngtritdīkānsưksā [History of Thai music studies: Perspectives of educational
theories]. Journal of The Institute of Culture and Arts, Srinakharinwirot University, 20(2), 35–51.
Tissadikun, N., Kosaiyakanont, N., Sukchana, S., Mattayomnant, J., & Ratanaphapamaeteerat, T. (2025). Nǣothāngkānčhat
kānrīankānsō̜nrāiwichānawatkam læ thēknōlōyī samrap dontrī Witthayālai kān dontrī Mahāwitthayālai rātchaphat
Bānsomdetčhaophrayā [Guidelines for organizing the teaching and learning of innovation and technology subjects in music
programs at the College of Music, Bansomdejchaopraya Rajabhat University]. Bansomdej Music Journal, 7(1), 67–79.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
