การส่งเสริมพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนด้วยการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ของคณะสงฆ์อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
คำสำคัญ:
การจัดการ, เทคโนลียี, พระสอนศีลธรรมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาระดับ 2. เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ 3. เพื่อนำเสนอแนวทางการส่งเสริมพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของคณะสงฆ์อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ระหว่าง การวิจัยเชิงปริมาณ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.814 กับกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พระสงฆ์ จำนวน 168 รูป วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์และการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 9 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา สรุปเป็นความเรียง
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการส่งเสริมพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของคณะสงฆ์อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก (=4.30, S.D.=0.27) 2. ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการเรียนการสอนของพระศีลธรรม กับ การส่งเสริมพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของคณะสงฆ์อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อยู่ในระดับมาก (r=0.891**) 3. แนวทางการส่งเสริมพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของคณะสงฆ์อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ด้านอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ มีการใช้โน้ตบุ๊ก แท็บเล็ต โปรเจคเตอร์ ในการจัดการเรียนการสอนและติดตามผลนักเรียน ด้านบุคลากร มีการพัฒนาทักษะและเทคนิคการสอนให้ทันสมัยให้เหมาะสมกับนักเรียนแต่ละวัย ด้านข้อมูล มีการใช้สื่อออนไลน์และเลือกแหล่งข้อมูลในการศึกษาธรรมะมีความถูกต้อง ด้านกระบวนการ มีการใช้แอปพลิเคชันและสื่อโซเชียลต่าง ๆ ในการจัดการเรียนการสอนหลังสถานการณ์โควิด-19
เอกสารอ้างอิง
กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. (2549). คู่มือการดำเนินงานตามโครงการครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ปีงบประมาณ 2549 (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสิงสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
พระครูธีรภัทรจารี (พิชิต ธีรภทฺโท). (2566). ประสิทธิผลการจัดการเรียนการสอนวิชาพระพุทธศาสนาของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูใบฎีกามนตรี อธิปญฺโญ (สมาธิ). (2561). ประสิทธิผลการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนอำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม. สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูปลัดเฉลิมพร อภิวโร (เเป้นกลม). (2565). รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุควิถีใหม่ ของพระสังฆาธิการกรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์ปรีชา ฐิตญาโณ (หงษ์ทอง). (2565). การพัฒนาศักยภาพด้านการจัดการเรียนการสอนของพระสอนศีลธรรม ในโรงเรียน กรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์เสกสรร ธีรงฺกฺโร (พรมศรี). (2564). ประสิทธิผลการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสอนศีลธรรมโรงโรงเรียนอำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา. สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุกิจจานุรักษ์ (ชยุตม์ อคฺควณฺโณ). (2562). การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ในจังหวัดสุพรรณบุรี. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสมจิตร ขนฺติโก. (2554). บทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ (เงื้อม อินฺทปญฺโญ). (2542). บางแง่มุมของกามในทัศนะพุทธทาสภิกขุ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
สำนักงานเลขานุการเจ้าคณะอำเภอปากพลี. (2567). ข้อมูลสถิติพระสงฆ์ในอำเภอปากพลี. นครนายก: สำนักงานเลขานุการเจ้าคณะอำเภอปากพลี.
สิน พันธุ์พินิจ. (2557). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จูนพับลิสซิ่ง จำกัด.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Tokyo: Aoyama Gakuin University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารปัญญาและคุณธรรม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร