การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำในภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยวิธีการสอนแบบโฟนิกส์ ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชัน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการเรียนรู้ด้วยวิธีการสอนแบบโฟนิกส์ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชัน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบโฟนิกส์ (Phonics Instruction Theory) และแนวคิดเกมมิฟิเคชัน (Gamification Theory) เป็นกรอบในการดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ห้อง 1 โรงเรียนแห่งหนึ่งในสังกัดเทศบาลนครภูเก็ต ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 20 คน คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มแบบสะดวก (Convenience Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้รายคาบวิชาภาษาไทย จำนวน 5 แผน และ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำ จำนวน 20 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอ้างอิง ได้แก่ การทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test for Dependent Samples)

ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำของนักเรียนหลังการเรียนด้วยวิธีการสอนแบบโฟนิกส์ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชันสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อค้นพบจากการวิจัยครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่า การสอนด้วยวิธีโฟนิกส์ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชันสามารถพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงควบกล้ำของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยในระดับประถมศึกษาได้อย่างเหมาะสม