การพัฒนาสมรรถนะทางวิชาการของครูโรงเรียนวัดบ้านชุ้ง(อิสระวิทยา)
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจแก่บุคลากรทางการศึกษาและผู้ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาสมรรถนะทางวิชาการของครู โดยเนื้อหาถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนสำคัญ ส่วนแรก เป็นการนำเสนอแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการบริหารและสมรรถนะ โดยกล่าวถึงทั้งทฤษฎีการบริหารและทฤษฎีสมรรถนะ พร้อมทั้งอธิบายสมรรถนะทางวิชาการของครูในสามด้านหลัก ได้แก่ การทำงานร่วมกันเป็นทีมในงานวิชาการ การพัฒนาตนเองเพื่อยกระดับคุณภาพงานวิชาการ และการแสวงหาและประยุกต์ใช้องค์ความรู้ทางวิชาการ ส่วนที่สอง มุ่งเน้นการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อสมรรถนะทางวิชาการของครู ซึ่งสามารถจำแนกออกเป็นสามกลุ่ม ได้แก่ ปัจจัยด้านเครือข่าย ปัจจัยด้านองค์กร และปัจจัยด้านบุคคล โดยมีการเชื่อมโยงระหว่างสมรรถนะทางวิชาการกับปัจจัยเชิงสาเหตุเหล่านี้ เพื่อสร้างกรอบแนวคิดในการวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะทางวิชาการของครู ผลลัพธ์ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการวิจัย ได้แก่ การสร้างองค์ความรู้ใหม่ด้านการบริหารการศึกษา การพัฒนานวัตกรรมที่เกิดจากงานวิจัย แนวทางการยกระดับครูทั้งในภาพรวมและกลุ่มครูที่ได้รับการพัฒนาเชิงลึก ตลอดจนองค์ความรู้และข้อค้นพบที่สามารถนำไปใช้กำหนดนโยบายการบริหารการศึกษา หรือใช้เป็นฐานต่อยอดในการทำวิจัยในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
กลัญญู เพชราภรณ์.(2555).การศึกษาอัตมโนทัศน์หลายมิติของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในจังหวัดสมุทรปราการ ตามแนวคิดของแบรคเคน, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา,
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ.(2548).แนวทางการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ด้วย Competency basedlearning (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนา อินเตอร์พริ้นท์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.(2553).คู่มือประเมิน สมรรถนะครู. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์.(2549).Competency Dictionary.พิมพ์ครั้งที่ 3.กรุงเทพมหานคร :เอชอาร์เซ็นเตอร์
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: Center for Advanced Engineering Study, Massachusetts Institute of Technology.
Drucker,P.F.(1970).The Effective Executive.London:Pan Books.
Gulick, L. and Urwick, L.(1973).Papers on the Science of Administration. Institute of Public Administration, New York.
House, J. S. (1981). Work stress and social support. Reading, MA: Addison-Wesley.
McClelland, David C.(1973).Test for Competence, Rather than Intelligence. American Psychologists. v. 17(7) (p.57).
Mohanta, G.C. (n.d.).(2018).Competency-meaning, characteristicsand types. RetrievedApril.