การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย

ผู้แต่ง

  • นัสชนะ ส่างช้าง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตหนองคาย

คำสำคัญ:

การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง, การดำรงชีวิต, บุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย แบ่งการศึกษาและรวบรวมข้อมูลจากหนังสือ เอกสาร งานวิจัย วิทยานิพนธ์ต่างๆ และเอกสารอื่นๆ และการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย เนื่องจากไม่ทราบจำนวนประชาชนที่แน่นอน จึงใช้รูปแบบวิธีการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ได้จำนวน 200 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์โดยใช้ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

          ผลการวิจัยพบว่า การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย อยู่ในระดับมากที่สุด มีคะแนนเฉลี่ย 4.23 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านมีเหตุผล ด้านมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี ด้านความรู้ อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนด้านพอประมาณอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านคุณธรรม มีคะแนนเฉลี่ย 4.33 รองลงมาได้แก่ ด้านมีเหตุผล ด้านมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี และด้านมีเหตุผล มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากัน 4.23 คะแนน ด้านความรู้มีคะแนนเฉลี่ย 4.22 และด้านพอประมาณ มีคะแนนเฉลี่ย 4.14

          ข้อเสนอแนะการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเครื่องมือที่ทำให้การดำเนินชีวิตในยุคปัจจุบันที่มีความตื่นตัวในกระแสบริโภคนิยมอย่างรุนแรงเป็นไปอย่างเหมาะสม ทำให้ประชาชนมีการประมาณตน มีการวางแผนทางการเงิน มีการออม และทำให้ชีวิตของประชาชนมีความมั่นคงมากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2552). สถิติสำหรับงานวิจัย. ภาควิชาสถิติ คณะพาณิชยศาสตร์และ การบัญชี. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กชกร ชานาญกิตติชัย และคณะ. (2554). การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

ปรเมธี วิมลศิริ. (2559).หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่การวางแผนพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 14(3), 8-11

พัชรินทร์ บุญเทียม (2553). หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับการจัดการมหาวิทยาลัยเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

อรรถสิทธิ์ หัสดีธรรม. (2554). การพัฒนาความมั่นคงแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: กองการศึกษา สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ.

บุญทัน ดอกไธสง. (2560). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารการเมือง การบริหารกฎหมาย, 3(9), 41

Jump, N. (1978). Psychometric Theory (2nd ed.). New York: McGraw Hill.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

28-02-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ส่างช้าง น. (2026). การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย. วารสารการพัฒนาสังคมและพลเมืองสมัยใหม่, 1(1), 15–21. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jdc/article/view/3664

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย