ความสัมพันธ์ของสังคหวัตถุ 4 ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของบุคลากรทางการศึกษา สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

       การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของสังคหวัตถุ 4 ของบุคลากรทางการศึกษา 2) ศึกษาแนวทางการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสังคหวัตถุ 4 ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรทางการศึกษาสังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร จำนวน 163 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม แบ่งเป็น 2 ตอน ได้แก่ 1) สังคหวัตถุ 4 และ 2) การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.90 จากการคำนวณด้วยสูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาของ Cronbach การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน

       ผลการวิจัยพบว่า ระดับของสังคหวัตถุ 4 โดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.33, SD = 0.37) โดยเรียงลำดับรายด้านจากมากไปน้อย ได้แก่ อัตถจริยา ทาน สมานัตตตา และปิยวาจา ตามลำดับ ส่วนการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน (M = 4.34, SD = 0.38) โดยเรียงลำดับรายด้านได้แก่ การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล การส่งเสริมนักเรียน การป้องกันและแก้ไขปัญหา การคัดกรอง และการส่งต่อนักเรียน สำหรับความสัมพันธ์ระหว่างสังคหวัตถุ 4 กับการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน พบว่ามีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง (r = 0.56) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01