การเข้าถึงสื่อการเรียนการสอนออนไลน์ ระบบ Metaverse เพื่อการบริหารจัดการบทเรียนการเรียนรู้ทางออนไลน์อย่างมีประสิทธิภาพสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี

ผู้แต่ง

  • ภูริตา มกรพงศ์ สาขาวิชาอุดมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • อรุณี หงษ์ศิริวัฒน์ สาขาวิชาอุดมศึกษา ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • ธีรวดี ถังคบุตร ภาคเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การเข้าถึงสื่อการเรียนการสอนออนไลน์, ระบบเมตาเวิร์ส, การบริหารจัดการบทเรียนการเรียนรู้ทางออนไลน์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของรูปแบบการเรียนรู้ของนิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์ส 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นของการเข้าถึงสื่อการเรียนรู้ ออนไลน์ของนิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์ส 3) วิเคราะห์องค์ประกอบการเรียนรู้ที่ช่วยให้การถึงสื่อการเรียนออนไลน์ ของนิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์ส เป็นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรกลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีการศึกษาที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวนรวม 30 คน เก็บข้อมูลโดยตอบแบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์โดยใช้สถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า

1) สภาพปัจจุบันของรูปแบบการเรียนรู้ของนิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์ส ภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก (equation = 4.62, S.D.=0.46) โดยส่วนใหญ่ ผู้ใช้งานเข้าถึงสื่อโดยไม่ยุ่งยากต่อระบบอุปกรณ์มากที่สุด (equation = 5.00, S.D.=0.00)

2) ความต้องการจำเป็นของการเข้าถึงสื่อการเรียนรู้ ออนไลน์ ของนิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมบนเมต้าเวิร์ส พบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเรียนรู้ของผู้เรียน มีผลมาจากปัจจัยที่ส่งเสริมการเรียนการสอนเป็นหลัก ทั้งด้านสภาพการณ์ของผู้เรียน วุฒิภาวะ ความพร้อม อายุ เพศ ประสบการณ์ สมรรถวิสัย ความบกพร่องทางร่างกาย การจูงใจ สติปัญญา และอารมณ์ความวิตกกังวล เป็นต้น

3) องค์ประกอบของรูปแบบการเรียนรู้ของนิสิตนักศึกษา ผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์สพบว่า รูปแบบการประเมินที่พัฒนาขึ้นเพื่อใช้กับการประเมินผลการรับรู้และส่งเสริมการเรียนรู้ โดยเฉพาะ อีกทั้งยังมีรูปแบบการประเมินที่จะนำไปประยุกต์ใช้กับโครงการในลักษณะใดก็ได้ทั้งในแบบของการเสริมการการเรียนรู้ความเป็นไปได้ของการ นำรูปแบบไปใช้จริงการวัดและประเมินผล คือการวัดความรู้ความเข้าใจ การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจของ ในกรณีศึกษาการปรับปรุงการรับรู้และการเรียนการสอน ผ่านกิจกรรมบนเมตาเวิร์สสำหรับนักศึกษาในระดับปริญญาตรี

เอกสารอ้างอิง

ดวงพร หวานเย็น. (2556). การจัดการการสอนบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ เรื่องการเขียนเพื่อการสื่อสารโดยใช้กระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเอง เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

ถวิล ธาราโภชน์ และศรัณย์ ดำริสุข. (2543). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. ทิพย์วิสุทธิ์.

ทวีชัย มงคลเคหา. (2555). การพัฒนาการเรียนการสอนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการทำแผนผังความคิด (Mind Mapping) ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

ทิศนา แขมมณี. (2545). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย.

ธเนศน์ นุ่นมัน. (2561, 4 เมษายน). วิกฤติมหา’ลัย โจทย์ใหญ่ที่ต้องเร่งปรับตัว. โพสต์ทูเดย์. https://www. posttoday.com/politic/report/546661

ธิติรัตน์ สมบูรณ์. (2565). Metaverse อนาคตการศึกษาข้ามพรมแดนการเรียนรู้ จากโลกจริงสู่โลกเสมือน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://www.chula.ac.th/highlight/64690

ปราณี อ่อนศรี, มนัส บุญประกอบ, วิชัย วงษ์ใหญ่, และสมสรร วงษ์อยู่น้อย. (2552). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมการเรียนรู้ที่ใช้สมองเป็นฐานของนักเรียนพยาบาลวิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก. วารสารพยาบาลทหารบก, 10(1), 14-23. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/ JRTAN/article/view/5720

พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. (2546). สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ภัทรวรรธน์ ไกรปิยเศรษฐ์ และพินันทา ฉัตรวัฒนา. (2562). แนวความคิดในการนำ Google App สำหรับการศึกษาสนับสนุนห้องเรียนนักปฏิบัติในยุคการศึกษา 4.0. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 10(1), 227-233. https://ojs.kmutnb.ac.th/index.php/jote/ article/view/2921/2250

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). รายงานประจำปี 2565 กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. ส.เอเซียเพรส (1989).

Bryce, T. G. K., & Blown, E. J. (2024). Ausubel’s meaningful learning re-visited. Curr Psychol, 43, 4579-4598. https://doi.org/10.1007/s12144-023-04440-4

Hämäläinen, R., Nissinen, K., Mannonen, J., Lämsä, J., Leino, K., & Taajamo, M. (2021). Understanding teaching professionals' digital competence: What do PIAAC and TALIS reveal about technology-related skills, attitudes, and knowledge?. Computers in human behavior, 11, 106672. https://doi.org/10.1016/j.chb.2020.106672

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

มกรพงศ์ ภ., หงษ์ศิริวัฒน์ อ., & ถังคบุตร ธ. (2025). การเข้าถึงสื่อการเรียนการสอนออนไลน์ ระบบ Metaverse เพื่อการบริหารจัดการบทเรียนการเรียนรู้ทางออนไลน์อย่างมีประสิทธิภาพสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารล้านนาวิจัยปริทรรศน์, 6(1), 160–172. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JOLRR/article/view/1537

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย