การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และทักษะ การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง มลพิษทางเสียง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

ผู้แต่ง

  • การันต์ สาและ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • พัชริดา อินทมา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน, ทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์, มลพิษทางเสียง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยในชั้นเรียนโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง มลพิษทางเสียง ก่อนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) ศึกษาพัฒนาการทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ เรื่อง มลพิษทางเสียง ก่อนและหลังเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน 3) ศึกษาระดับทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ เรื่อง มลพิษทางเสียง หลังเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน โดยมีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/1 จำนวน 26 คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน (ค่าเฉลี่ย = 4.64, ความเหมาสมในระดับดีมาก) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (IOC = 1.00) และแบบวัดทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ (IOC = 1.00) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีพัฒนาการระดับปานกลาง (GS = 50.85%) 2) ทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีพัฒนาการระดับปานกลาง (GS = 37.58 %) และพฤติกรรมการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ทั้ง 4 ด้าน พบว่า ด้านการค้นพบปัญหา อยู่ในระดับพฤติกรรมดี (คะแนนเฉลี่ย 3.00 คะแนน) ด้านกำหนดแนวทางการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ อยู่ในระดับพฤติกรรมดี (คะแนนเฉลี่ย 2.67 คะแนน) ด้านวิธีการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ อยู่ในระดับพฤติกรรมดี (คะแนนเฉลี่ย 2.67 คะแนน) และด้านประเมินวิธีการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ อยู่ในระดับพฤติกรรมดี (คะแนนเฉลี่ย 2.50 คะแนน) 3) ระดับทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน อยู่ในระดับดีมาก

ประวัติผู้แต่ง

พัชริดา อินทมา, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คุณวุฒิสาขาวิชา และสถาบันที่สำเร็จการศึกษา 

วท.บ. (จุลชีววิทยา) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

วท.ม. (วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ปร.ด. (วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

 

ความเชี่ยวชาญ

สิ่งแวดล้อมศึกษา (environmental education) วิทยาศาสตร์ศึกษา (Science Education)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. http://thesis.swu.ac.th/swuebook/h234917v3.pdf

นรรัชต์ ฝันเชียร. (2562). อะไรคือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning: PBL). TruePlookpanya. https://www.trueplookpanya.com/education/content/77414

ปิยธิดา อินทรักษาทรัพย์. (2566). การพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการทำงานเป็นทีมด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ความรู้พื้นฐานในวิชาวิทยาการคำนวณและออกแบบสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์]. Libdoc Dhurakij Pundit University. https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Piyatida.Inth.pdf

พีรวัฒน์ เพชรสุริยา, เก็ตถวา บุญปราการ, และจุฑารัตน์ คชรัตน์. (2563). สภาพและปัญหาการเรียนรู้ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สังกัด สพม. เขต 16 สงขลา. รายงานการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11 (หน้า 508-519). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2563). การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567, 12 กรกฎาคม). ผลการประเมินด้านความคิดสร้างสรรค์ของ PISA 2022. https://www.ipst.ac.th/news/73892/20240712-pisa2022.html

สารัมภ์ จันทุมมี. (2566). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน วิชาวิทยาการคำนวณของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์]. Libdoc Dhurakij Pundit University. https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Sarump.Chun.pdf

อดิศักดิ์ จำปาทอง. (2564, 8 มิถุนายน). Active learning การเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ. http://blog.nation.ac.th/?p=8774

Jamal, S. N., Ibrahim, N. H., Abdul-Halim, N. D., Surif, J., & Osman, S. (2020). Problem-based learning on creativity domain in problem solving for secondary school: A systematic literature review analysis. European Journal of Molecular & Clinical Medicine, 7(6), 530-541. https://url.in.th/MNJqe

Kim, J. S., Kang, H. K., & Lim, H. (2009). The effect of problem-based learning on creative problem-solving skills and achievement in elementary science. Journal of Korean Elementary Science Education, 28(4), 382-389. https://url.in.th/pnTcp

Nurmiati, Arismunandar, & Rauf, B. A. (2023). Problem-based learning based biology learning model development using the environment to improve motivation and learning outcomes of biology high school students. Asian Journal of Education and Social Studies, 49(2), 104-112. https://doi.org/10.9734/ajess/2023/v49i21123

Sabrina, E., Maksum, H., & Tumarun, W. (2024). A meta-analysis of the problem-based learning model to enhance students' creative thinking skills. The Indonesian Journal of Computer Science, 13(2), 1878-1879. https://doi.org/10.33022/ijcs.v13i2.3854

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-11

รูปแบบการอ้างอิง

สาและ ก., & อินทมา พ. (2026). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และทักษะ การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง มลพิษทางเสียง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 21(2), 1–14. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/JERf/article/view/3963

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย

หมวดหมู่