แนวทางการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาอาชีวศึกษาเกษตร

ผู้แต่ง

  • ขวัญกมล สุขสม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ จ.นครศรีธรรมราช 80250
  • ธนาวุฒิ ศรีนิรัตน์ หลักสูตรเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเพื่อการเกษตร คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน กรุงเทพฯ 10330

คำสำคัญ:

กำลังคนสมรรถนะสูง , อาชีวศึกษาเกษตร , ประสบการณ์การเรียนรู้

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาอาชีวศึกษาเกษตรซึ่งเป็นแนวทางการศึกษาที่เน้นให้ผู้เรียนในระดับอาชีวศึกษาเกษตรเกิดความรู้ ทักษะ และเจตคติ    ตามหลักสูตรฐานสมรรถนะเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของตลาดแรงงานและพัฒนาประเทศในด้านการเกษตร โดยนำประสบการณ์การเรียนรู้ (Learning Experiences: L.E) เป็นเครื่องมือในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาสมรรถนะทางด้านพุทธพิสัย (cognitive) ทักษะพิสัย (psychomotor) และเจตพิสัย (affective)

เอกสารอ้างอิง

ปาริชาต ผาสุข และคณะ. (2560). วิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือด้วยการจัดการเรียนรู้ ตามกรอบการเสริมต่อการเรียนรู้แบบ DEEPER เรื่อง ระบบย่อยอาหาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 12(34), 127-140.

ตระกูล จิตวัฒนากร. (2565). ศึกษาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรของสายการบินในประเทศไทย. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 83-92.

ธนานุวัจน์ พงษ์เดชาตระกูล และคณะ. (2560). การพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงานโดยใช้รูปแบบ ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครู และบุคลากรการศึกษานอกระบบและการศึกษา ตามอัธยาศัยจังหวัดชัยภูมิ. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(1), 113-121.

ภาณุชัย ประมวล. (2565). การพัฒนาเทคโนโลยีการเรียนรู้เรื่องเครื่องผ่อนแรงทางการเกษตร.วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก]. สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน.

บังอร เสรีรัตน์. (2565). ครูกับการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย,14 (1), 1-11.

ชนินันท์ พฤกษ์ประมูล. (2566). การประเมินสมรรถนะของผู้เรียนในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 29(1), 1-

ลาวัณย์ วิจารณ์. (2561). การสร้างประสบการณ์เพื่อการเรียนรู้สิ่งแวดล้อม: แนวทางสู่การปฏิบัติ.พิมพ์ครั้งที่ 1. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาลัยวิทยาลัยรังสิต.

ลาวัณย์ วิจารณ์. (2561). การสร้างประสบการณ์เพื่อการเรียนรู้สิ่งแวดล้อม กับ R&D ทางการศึกษาแนวทางสู่การปฏิบัติ. ปทุมธานี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.

วราพล เกษมสันต์ และอินทิรา แถมพยัคฆ์. (2564). ประสิทธิภาพของการจัดประสบการณ์เพื่อการเรียนรู้เรื่องการทดสอบ สารโพลาร์ในน้ำมันทอดซ้ำด้วยชุดทดสอบ Test Kit. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร, 5(2), 49-58.

ภาณุชัย ประมวล และวราพล เกษมสันต์. (2563). การจัดประสบการณ์เพื่อการเรียนรู้ทางสิ่งแวดล้อมเรื่องน้ำเสียสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร, 4 (1), 56-72.

ลาวัณย์ วิจารณ์. (2563). หลักอาชีวศึกษา. ปทุมธานี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.

สมชาย ใจดี. (2563). การพัฒนาการเกษตรไทยในบริบทการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคม.วารสารวิชาการเกษตร, 38(1), 1–15.

บรรจง สกุลชาติ. (2530). อาชีวศึกษาและการพัฒนากำลังคน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

สุภาวดี พงศ์พัฒนา. (2563). แนวคิดพื้นฐานด้านเกษตรกรรมและความยั่งยืน. วารสารวิชาการเกษตร. 37(1), 1–18.

นิพนธ์ ศรีทอง. (2561). การเกษตรกับการพัฒนาประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์เกษตร. 39(2),1–15.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-26

รูปแบบการอ้างอิง

สุขสม ข., & ศรีนิรัตน์ ธ. (2026). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะนักศึกษาอาชีวศึกษาเกษตร. Social Science and Humanities Research Bulletin, 2(3), 50–65. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/HASS/article/view/3306

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย