นางนารายณ์แปลง : กลวิธีการรำของวรางคณา วุฒิช่วย
คำสำคัญ:
นางนารายณ์แปลง, กลวิธี, การรำบทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง นางนารายณ์แปลง : กลวิธีการรำของวรางคณา วุฒิช่วย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติและผลงาน ในด้านการศึกษา กระบวนการได้รับการถ่ายทอด บทบาทการแสดงที่สำคัญ และศึกษากลวิธีการรำบทนางนารายณ์แปลง ในการแสดงโขน เรื่องรามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทุก ของวรางคณา วุฒิช่วย โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) และวิเคราะห์ข้อมูลจากการสังเกตการแสดง เอกสารทางวิชาการ ภาพถ่าย การลงพื้นที่เก็บข้อมูลภาคสนามภาคสนาม และการสัมภาษณ์กลุ่มผู้รู้ ผู้ปฏิบัติ
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการถ่ายทอดท่ารำจากบรมครูทางนาฏศิลป์ไทยสู่ผู้แสดงที่มีความเชี่ยวชาญอย่าง วรางคณา วุฒิช่วย ซึ่งมีบทบาทสำคัญทั้งในด้านการศึกษา การแสดง และการสืบสานนาฏศิลป์ โดยเฉพาะบท “นางนารายณ์แปลง” ในการแสดงโขน ตอนนารายณ์ปราบนนทุก ที่ต้องอาศัยความสามารถในการรำแบบ “ทีท้าวทีพญา” อันแสดงถึงความสง่างาม สงบนิ่ง แต่ยังคงแฝงด้วยพลังอันมากล้น กลวิธีในการรำประกอบด้วยการใช้สายตา กระบวนท่ารำรวมถึงการเชื่อมท่ารำอย่างละเมียดละไม และการสื่อความหมายทางอารมณ์ เพื่อถ่ายทอดบทบาทนางแปลงที่มีภูมิหลังเป็นเทพเจ้า
เอกสารอ้างอิง
กิตติศักดิ์ เกิดอรุณสุขศรี. (2559). ท่วงทีลีลาและท่ารำตัวละครนาง : องค์ความรู้นาฏศิลป์ไทยของคุณครูบุนนาค
ทรรทรานนท์. รายงานกาวิจัยทุนส่งเสริมการวิจัย, สาขาวิชาศิลปะการแสดง, คณะมนุษยศาสตร์และประยุกต์,
มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
โกวิท ตั้งตรงจิตร. (2547). คุยเฟื่องเรื่องรามเกียรติ์. กรุงเทพมหานคร: ชมรมเด็ก.
ทิวา พุทธสุวรรณ. (2552). กระบวนท่ารำตัวนนทุกในการแสดงโขน ชุดนารายณ์ปราบนนทุก กรณีศึกษาท่ารำครูทองเริ่ม
มงคลนัฏ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขานาฏยศิลป์ไทย, คณะศิลปกรรมศาสตร์,
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ผุสดี หลิมสกุล. (2555). รำเดี่ยวแบบมาตรฐาน ตัวนาง เล่ม 1. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์. (2505). จดหมายเหตุลาลูแบร์ เล่ม 1. พระนคร: องค์การค้าของคุรุสภา.
รจนา สุนทรานนท์. (2549). นามานุกรมนาฏยศิลปิน : การศึกษาการสืบทอดนาฏยศิลป์สู่กรมศิลปากร.
ดุษฎีนิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขานาฏยศิลป์ไทย, คณะศิลปกรรมศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรณู โกศินานนท์. (2548). นาฏศิลป์ไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
สุนีย์ สมุทรานนท์. (2546). ทฤษฎีสุนทรียศาสตร์: การศึกษาทางศิลปะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล. (2518). งานละครของพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธพระมงกุฎเกล้าเจ้า
แผ่นดินสยาม. พระนคร: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
อุษา สบฤกษ์. (2536). การศึกษาพฤติกรรมการสอนนาฏศิลป์ไทยในวิทยาลัยนาฏศิลป. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต,
สาขาอุดมศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Clive Bell. (1914). Art. London: Chatto & Windus.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Nattaphol Klungklangdon
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
