การประยุกต์ใช้ลวดลายปักแบบดั้งเดิมของมณฑลเหอเป่ย ในการออกแบบแฟชั่นร่วมสมัย

ผู้แต่ง

  • Wang Peishi Cultural and Design Research Center

บทคัดย่อ

งานปักแบบดั้งเดิมของจีน ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ชิ้นสำคัญ มีความสำคัญทั้งในด้านสุนทรียศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง งานปักเหอเป่ย ด้วยลักษณะเฉพาะของภูมิภาค ลวดลายเชิงสัญลักษณ์ และโทนสีที่สดใส จึงเป็นแหล่งข้อมูลอันล้ำค่าสำหรับการออกแบบแฟชั่นร่วมสมัย งานวิจัยนี้สำรวจการจำแนกประเภท ความหมายเชิงสัญลักษณ์ และไวยากรณ์ภาพของลายปักเหอเป่ย และนำเสนอกลยุทธ์การออกแบบแบบบูรณาการเพื่อนำลวดลายเหล่านี้มาปรับใช้กับเสื้อผ้าสมัยใหม่ งานวิจัยนี้ผสมผสานการวิจัยภาคสนาม การวิเคราะห์ภาพ และการฝึกปฏิบัติด้านการออกแบบเข้าด้วยกัน เพื่อพัฒนาแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงจากความหมายทางวัฒนธรรมไปสู่การประยุกต์ใช้ในการออกแบบ ผ่านชุดสะสมการออกแบบแฟชั่น งานวิจัยนี้ยืนยันความเป็นไปได้ของการผสมผสานลวดลายเข้ากับเครื่องแต่งกายสมัยใหม่ เผยให้เห็นคุณค่าของงานปักเหอเป่ยในการแปลความหมายทางวัฒนธรรม การศึกษาด้านการออกแบบ และการพัฒนาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์

เอกสารอ้างอิง

Barnard, M. (2014). Fashion Theory: A Reader. Routledge..

Gao, C. (2021). Contemporary Application of Traditional Embroidery. Journal of Textile Design, 15(3), 45–56.

Kress, G., & van Leeuwen, T. (2006). Reading Images: The Grammar of Visual Design. Routledge.

Chen, Y., & Li, X. (2021). Cultural heritage innovation and fashion design integration in China. Art & Design Research Journal, 14(2), 45–56.

Liu, S. (2018). Hebei Embroidery and Northern Folk Art Traditions. Beijing: China Folk Art Press.

UNESCO. (2003). Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage

Zhang, Y. (2020). A Study on the Integration of Embroidery Culture and Modern Fashion Design. China Academy of Art.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-02

รูปแบบการอ้างอิง

Peishi, W. (2026). การประยุกต์ใช้ลวดลายปักแบบดั้งเดิมของมณฑลเหอเป่ย ในการออกแบบแฟชั่นร่วมสมัย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์, 1(2). สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/FACS-JO/article/view/3052