Guidelines for Building an Educational Institution's Image through Competencies: Using Social Media for Modern Educational Administrators

Authors

  • Kanokkarn Wongyai Educational Administration, Faculty of Education, Chiang Rai Rajabhat University
  • Suwadee Ouppinjai Educational Administration, Faculty of Education, Chiang Rai Rajabhat University
  • Somkiet Tunkaew Educational Administration, Faculty of Education, Chiang Rai Rajabhat University

Keywords:

School Image , Competencies of New Era School Administrators, Social Media and School Administration

Abstract

The image of an educational institution is a significant reflection of social perception toward organization. It is cultivated through the collective experiences and impressions of its personnel’s conduct. This multidimensional image is anchored in five key pillars: social engagement, procedural efficiency, personnel quality, organizational atmosphere, and systemic credibility. To foster a distinguished reputation, institutions must prioritize three influential factors: service excellence, communal recognition, and strategic public relations. In the contemporary era, school administrators must embody a visionary outlook which is characterized by nine essential attributes. They include participatory leadership, decisiveness, interpersonal communication, and technological mastery. These are complemented by eight core competencies ranging from achievement orientation and change management to unwavering professional ethics. These competencies ensure that administrators can navigate the complexities of modern governance effectively. Furthermore, social media serves as a transformative pillar in institutional management. They facilitate communication, knowledge exchange, and relationship building. Categorized into networking, discourse, and content-sharing platforms, these digital tools require high competency in linguistic precision, inspirational creation, and credibility. To achieve sustainable excellence, this digital transition must be bolstered by ethical frameworks, digital literacy initiatives, and collaborative networks. Ultimately, the synergy between visionary leadership and strategic media engagement elevates both administrative efficacy and the institution's enduring prestige.

References

เกตุธัช กัญจนชุมาบุรพ. (2564). การพัฒนาการเรียนรู้ฐานสมรรถนะตามแนวคิดการเรียนรู้โครงงานเป็นฐานร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสุขศึกษาและทักษะการรู้ดิจิทัลของนักเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ศิริธรรมออฟเซ็ท.

จิณณวัตร ปะโคทัง และธีระ รุญเจริญ (2565). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 5(3), น. 123-131.

ชฎาพร เธียรศิริพิพัฒน์ , ตระกูล จิตวัฒนากร และวิโรชน์ หมื่นเทพ. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัลของครูระดับมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 7(1), 349-358.

ณิชกุล เสนาวงษ์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของคนเจนเนอเรชั่นแซด ในยุค New Normal ในกรุงเทพมหานคร. รายงานการค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม.

นริศ สุคันธวรัตน์. (2560). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาอาชีวศึกษาตามกรอบแนวคิด ความรับผิดชอบต่อสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร.

นฤเบศ เชาว์พานิช. (2566). แนวทางการพัฒนาภาพลักษณ์ของสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2564). กระบวนการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. ค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2568, จาก https://www.popticles.com/marketing/consumer-buying-process.

ภูริต สุคนธ์ปัญญา. (2564). กลยุทธ์การสร้างเนื้อหาบนสื่อออนไลน์ : กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจอาหารที่มีผู้ติดตามกว่า 1 แสนซับสไครบ์ในยูทูป. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการตลาดและแบรนด์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

มงคล แก้วรอด. (2564). การศึกษาความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อภาพลักษณ์อาชีวศึกษาของวิทยาลัยในสังกัดสถาบันภาคตะวันออกเฉียงเหนือ1. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา. 5(1), น. 114-115.

มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2563). มโนทัศน์การสร้างภาพลักษณ์องค์การ. วารสารบัณฑิต วิทยาลัยพิชญทรรศน์. 15(1), น. 150-160.

รักเกียรติ พันธุ์ชาติ. (2561). Social Media : แนวทางการนำมาประยุกต์ใช้กับหน่วยงานของรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม.

วรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2561). การบริหารภาพลักษณ์และเอกลักษณ์ที่พึงประสงค์ของสินค้าและองค์กร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิจิตร อาวะกุล. (2542). เทคนิคมนุษยสัมพันธ์ Human Relation Technique. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.ปริ๊นติ้ง เฮ้าส์.

ศศิพงษ์ ศรีสวัสดิ์. (2567). การเขียนเชิงสร้างสรรค์บนสื่อออนไลน์ Creative Writing on Online Media. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2562). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนภาครัฐเป็นรัฐบาลดิจิทัล. ค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/circular/w6-2561-attachment_0.pdf.

สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2562). รายงานการศึกษา เรื่อง แนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สิทธิชัย มเหศศิริ. (2561). ภาพลักษณ์ของโรงเรียนพลอยจาตุรจินดาตามทัศนะของผู้ปกครอง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุภารัตน์ แพหีต และณัฐสุดา กาญจน์เจริญ. (2559). Social Media กับการเรียนการสอน. ค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2568, จาก www.smforedu.blogspot.com.

อัญชลี ศรีจันทร์. (2566). แนวทางการพัฒนาการจัดระบบสารสนเทศการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน. 5(2), น. 78-92.

Published

2026-06-30

How to Cite

Wongyai, K., Ouppinjai, S., & Tunkaew, S. (2026). Guidelines for Building an Educational Institution’s Image through Competencies: Using Social Media for Modern Educational Administrators. Dhonburi Rajabhat University Education Journal, 4(1), 37–51. retrieved from https://so13.tci-thaijo.org/index.php/DRUEDJ/article/view/2858

Issue

Section

Academic Articles